Geschiedenis van de doping

1965

In april 1965 werd in België het dopinggebruik bij sportcompetities strafbaar.

In 1965 publiceerde een Amerikaanse arts uit het Californische Bloomington een studie waarin drie verschillende commerciële merken van anabole steroïden werden toegediend aan jonge voetballers uit de Amerikaanse tiende en elfde klas.

image005.jpg

Op 1 juni 1965 stemde Frankrijk de Wet 65-412, beter bekend als 'la Loi Herzog', genoemd naar de toenmalige Minister van Jeugd en Sport Maurice Herzog (1919-2012). De wet leidde in 1966 tot dopingtesten in de Tour de France. Toen de renners dit hoorden gingen ze in staking en vroegen ze dokter Pierre Dumas (1920-2000) om te testen of hij zelf niet te veel wijn gedronken had en of hij geen aspirine had ingenomen om zijn job lichter te maken. Verdere testen zouden bovendien het einde betekenen van de Tour 1966 luidde het dreigement. De professionele wielrenners beschouwden het als een inbreuk op hun persoonlijke vrijheid, bovendien stond de publieke opinie achter hen. De door de wet bepaalde sancties waren niet mals: een mogelijke gevangenisstraf van een jaar en een boete van vijfhonderd Euro.

image251_1.jpg

De Union Cycliste Internationale (UCI) reageerde weinig enthousiast op de dopingtesten. Later schreef de Engelse sportjournalist William Fotheringham (1964-) hierover in de Guardian:

“Het UCI verwierp in 1962 een motie van de Poolse federatie om het UCI de verantwoordelijkheid te geven in de dopingstrijd. Als er maatregelen waren tegen dopinggebruik in het wielrennen, kwamen ze van de Italiaanse, Belgische, Zwitserse en Franse politie, die de acties tegenover sporters als een verlengstuk beschouwden van hun operaties tegen drugtraficanten en zich ook daarnaar gedroegen. De eerste anti-doping operaties bij wielerwedstrijden waren ruw, hadden niets met wielrennen te maken en misten elke geloofwaardigheid.”

Wielrennen

De in 1965 uitgevoerde controles bij Belgische wielrenners toonden aan dat 37% van de beroepsrenners en 23% van de liefhebbers amfetamines hadden geslikt terwijl uit Italië de melding kwam dat 46% van de professionele wielrenners positief testte op doping.

image001.jpg

De Nederlander Peter Post (1933-2011) gaf later toe dat hij zich in de Tour de France van 1965 gedopeerd had.

image249_1.jpg

De Spaanse renner Luis Santamarina (1942-2017) werd omwille van doping in de Britse Milk Race gediskwalificeerd. Uit protest ging het hele Spaanse team naar huis.

image003.jpg image250.jpg 

De Franse amateurs Andre Bayssière (1943-) en Charly Grosskost (1944-2004) stortten tijdens de Tour de l'Avenir in, later bekenden ze het gebruik van amfetamines.