Anekdotes Olympische Spelen

Beijing 2008

image001_8.png

Middelpunt van de Spelen was het ‘Het Vogelnest', het door de Zwitserse architecten Jacques Herzog (1950-) en Pierre de Meuron (1950-) ontworpen stadion.

image002_4.jpg

De toewijzing van de Spelen aan China was controversieel omwille van de schendingen van de mensenrechten in dat land en de situatie in Tibet. De Chinese regering spaarde dan ook kosten noch moeite om het land in een positief daglicht te stellen.

11.208 atleten uit 204 verschillende landen. Normaal zouden 205 naties hun opwachting maken maar Brunei werd uitgesloten omdat het sultanaat weigerde om een zwemster en een kogelstoter in te schrijven. Overleg met het IOC leverde niets op, waarop de woordvoerder van het IOC stelde:

"Het besluit van het team is een grote schande en een grote teleurstelling voor de twee atleten."

Er werden 302 titels betwist in 28 verschillende sporten.

Bronnen schatten dat zo’n 40 miljard dollar aan de Spelen besteed werd en daarmee waren ze de duurste ooit.
 
De Olympische fakkel werd via het Himalayagebergte van Athene naar Beijing gebracht. Tachtig speciaal getrainde alpinisten hesen het heilig vuur zelfs over de top van de Mount Everest.

image003.png

De openingsceremonie vond plaats op 8/8/8, duurde ruim vier uur en kostte zo’n slordige zestig miljoen Euro. Tijdens hun nationale hymne maakten de Chinezen het echter al te bont. Iedereen dacht dat de 9-jarige Lin Maoke het lied uit volle borst zong, maar blijkbaar playbackte ze. Leeftijdsgenootje Yang Peiyi was de echte uitvoerster van het lied, maar de organisatoren vonden haar niet mooi genoeg om op het podium te verschijnen.

image005.png

De regie ervan was in handen van de Zhang Yimou (1951-), auteur van zo’n negentien films.

image010_20.jpg

Tijdens een spectaculaire ceremonie verklaarde de Chinese president Hu Jintao (1942-) de Spelen officieel voor geopend.

image007_2.png

Het olympisch vuur werd door de Chinese turnlegende Li Ning (1963-) ontstoken, die in 1984 op de Spelen van Los Angeles drie keer goud, tweemaal zilver en een keer brons had gewonnen.

De TV-zender Eurosport versloeg de Spelen 24 uur op 24.

De Amerikaanse zender NBC had 3,5 miljard US Dollar veil voor de rechtstreekse high definition (HD) uitzending in prime time van zwemmen en turnen. Wat inhield dat de finales daarvan ’s morgens vroeg Chinese tijd werden gehouden. Dezelfde eisen voor atletiek en basketbal werden door het IOC niet aanvaard.

De Chinese regering censureerde de internationale pers. Zo mochten geen live uitzendingen vanop het ‘Plein van de Hemelse Vrede’ worden uitgezonden, het internet was niet vrij toegankelijk, er was beperkte reisvrijheid en er mocht niet over de Chinese trainingsmethoden bericht worden.

Volgens Nielsen Media Research zouden wereldwijd zo’n 4,5 miljard mensen de Spelen gevolgd hebben, 20% meer dan vier jaar voordien voor Athene.

Het Olympisch Comité startte een eigen kanaal op YouTube.

image009.png

Vooral het transportsysteem werd in Beijing speciaal voor de Spelen sterk uitgebreid en dat mocht wat kosten, € 32 miljard bij de eindafrekening. De luchthaven kreeg een nieuwe terminal, de tweede grootste ter wereld en was een ontwerp van de Britse architect Norman Foster (1935-). Foster was daarmee niet aan zijn proefstuk toe, zo ontwierp hij het hoofdkantoor van de verzekeringsmaatschappij Willis Faber and Dumas in Ipswich, de HSBC Building in Hong Kong, The Gherkin in Londen en het Millau Viaduct in Zuid Frankrijk, de grootste brug ter wereld, die op bepaalde plaatsen 343 meter hoog is en 2km450 lang.

De metro van Beijing werd in lengte en capaciteit verdubbeld, er werden zeven extra lijnen en tachtig stations aan de vier bestaande lijnen en 64 bestaande stations toegevoegd. Een van die lijnen eindigde zelfs in de luchthaven.

De Chinese regering leverde extra inspanningen voor het verbeteren van de luchtkwaliteit. Zo waren er restricties voor bouwplaatsen en tankstations. Het autogebruik werd toegelaten om de andere dag en was gebaseerd op de nummerplaat.

Mascotte

image011_2.png
 
Liefst vijf verschillende mascottes dit keer: Bèibei, Jingjing, Huanhuan, Yíngying en Nini, respectievelijk een vis, reuzenpanda, olympische vlam, Tibetaanse antilope en zwaluw. Achter elkaar uitgesproken vormen ze de zin:

"Beijing huanying ni" en dat betekent "Beijing verwelkomt u".

Verbroedering

image012_16.jpg  image014_15.jpg

Tijdens de Spelen viel Rusland Georgië binnen met militair geweld. Op het podium van de 10m luchtpistool competitie protesteerden de Russische Natalia Paderina (1975-) en de Georgische Nino Salukvadeze (1969-) op hun manier tegen deze inval, tijdens de huldiging sloegen de winnaressen van het zilver en het brons hun armen rond elkaars schouder en vervolgens gaven ze elkaar een kus.

Belgisch succes

image013_1.png

Een schitterende Belgische overwinning voor Tia Hellebaut (1978-) die over 2m05 wipte in het hoogspringen, niet alleen een nieuw nationaal record maar meteen ook het eerste Belgisch goud in de vrouwenatletiek. De grote favoriete Blanka Vlašic (1983-) oversprong dezelfde hoogte, maar de Kroatische wereldkampioenen had twee pogingen nodig. Haar enige foutsprong in de competitie overigens. De Russische Anna Tsjitsjerova (1982-) haalde brons.

image015.png

Ook een puike prestatie van de Belgische estafetteploeg Olivia Borlée (1986-), Kim Gevaert (1978-), Hanna Mariën (1982-) en Élodie Ouédraogo (1981-), die zilver won op de 4 x 100m, na Rusland maar voor Nigeria.

image017.png

Bij de mannen een knappe prestatie van het Belgische team in de 4 x 400m. Goud was voor de Verenigde Staten, voor de Bahama’s en Rusland. Arnaud Ghislain (1988-), Cédric Van Branteghem (1979-) en de tweelingbroers Jonathan (1988-) en Kevin Borlée (1988-) klokten als vijfde af in 2.59,37, een nieuw nationaal record en voor het eerst liep een Belgisch viertal onder de 3 minuten.

De meest succesvolle atleten

image021.png

De Britse baanrenner Chris Hoy (1976-) won de sprint, het keirinnummer en de teamsprint. Daarmee was hij de eerste Schot die na 100 jaar nog eens goud won. Henry Taylor (1885-1951) ging hem in 1928 vooraf met winst op de 1.500m vrije slag. Voor hij op de piste belandde tolde Hoy rond in het BMX circuit en haalde hij zilver op het Brits juniorenkampioenschap roeien. In 2005 kreeg hij de onderscheiding 'Order of the British Empire' opgespeld en na de Spelen van Beijing de prestigieuze sportonderscheiding ‘BBC Sports Personality of the Year’, en dat voor Lewis Hamilton (1985-), de wereldkampioen Formule 1. Enkele maanden later verhief Koningin Elisabeth II (1926-) hem in de adelstand. Hoy studeerde af als sportwetenschapper aan de University of Edingburgh.

image023.png

Twee keer goud voor Ethiopiër Kenenisa Bekele (1982-), die zowel in de 5.000 als in de 10.000m iedereen het nakijken gaf en daarmee de prestatie van landgenoot Miruts Yifter (1944-) uit 1980 op de Spelen van Moskou evenaarde. Vier jaar voordien had Bekele die 10.000m al gewonnen in Athene en viermaal kroonde hij zich tot wereldkampioen in dat nummer. Daaraan voegde hij elf wereldtitels veldlopen toe en verbeterde hij ook de wereldrecords van de 5.000 en de 10.000m. Na de Spelen verging het 'The Lion King' minder goed, hij hoopte zijn titels met klinkende munt te verzilveren, een stressfractuur stak daar echter een stokje tussen.

image025.png

Voor de derde keer op rij won Anky van Grunsven (1968-) de dressuurtitel. Daarmee was de Nederlandse de vierde vrouw die driemaal Olympisch kampioen werd in dezelfde discipline. Haar voorgangsters waren de Australische zwemster Dawn Fraser (1937-), de Russische turnster Larissa Latynina (1934-) en de Hongaarse zwemster Krisztina Egerszegi (1974-).

image027.png

Net als in Athene was Jelena Isinbajeva (1982-) ook nu weer de numero uno van het polsstokspringen, dit keer met een nieuw wereldrecord van 5m05. De Russische kwam uit een eenvoudig gezin, zowel vader als moeder hadden drie jobs om in het levensonderhoud te voorzien. Isinbajeva woonde later jaren in Monaco, niet alleen omwille van fiscale redenen, maar ook om dichter bij coach Vitaly Petrov en haar management te zijn. Ze kocht een appartement voor haar ouders, haar zuster en verschillende nichtjes. Financieel ging het haar ouders nadien voor de wind, moeder stopte met werken, maar vader Gadzhi bleef als loodgieter werken. Isinbajeva studeerde af aan de Volgograd State Academy of Physical Culture, maar specialiseerde zich verder aan de Donetsk National Technical University en kreeg in 2008 de graad van kapitein in het Russisch leger. Zij vertegenwoordigde Toshiba in Rusland. Buiten haar twee Olympische overwinningen, werd ze in 2005 en 2007 ook wereldkampioene outdoor en in 2004, 2006 en 2008 wereldkampioene indoor.

China won 51 gouden medailles, dat waren er 25 meer dan de Verenigde Staten, die wel een totaal van 110 gewonnen medailles konden voorleggen tegenover de 100 van het thuisland

Jamaïca boven

image029.png

De Jamaicaanse spurtbom Usain Bolt (1986-) won met de vingers in de neus de finale van de 100m en vestigde ook een fabuleus wereldrecord, Die 9.69 over 100m vertegenwoordigden een topsnelheid van 43,9km/h. Bovendien bolde hij in de laatste 20 meter uit, berekeningen achteraf leerden dat er 9.55 inzat. Voor Jamaica de eerste gouden sprintmedaille op Olympische Spelen, want de voormalige landgenoten Ben Johnson (1961-) en Donovan Bailey (1967-) wonnen goud voor Canada en Linford Christie (1960-) verdedigde de kleuren van het Verenigd Koninkrijk. Voor het eerst een olympische finale met zes sprinters onder de 10 seconden: Richard Thompson (1985-) 9,89, Walter Dix (1986-) 9,91, Churandy Martina (1984-) 9,93, Asafa Powell (1982-) 9,95 en Michael Frater (1982-) 9,97. Later won Bolt ook de 200 m en ook hier sneuvelde het wereldrecord met 19,30, 2/100ste sneller dan Michael Johnson (1967-) twaalf jaar eerder in Atlanta. Bovendien was er een tegenwind van 0.9m/sec. Na Carl Lewis (1961-) was Bolt de tweede sprinter die daarmee de dubbel won, maar wel de enige die dat ook met twee wereldrecords deed.

image031.png

Op de slotdag won Bolt ook de 4 x 100m met zijn teammaats Nesta Carter (1985-), Michael Frater (1982-) en Asafa Powell (1982-) in 37.10, een verpulvering met 0.3 sec van het vorig wereldrecord in handen van de Amerikanen.

image033.png

De Jamaicaanse Melaine Walker (1983-) won de 400 m horden. Even voor de Spelen had ze met 53,48 haar visitekaartje al afgegeven op de Super Grand Prix van Monaco, meteen ook haar vijfde Grand Prix zege dat jaar. In Beijing klokte ze 52.64 af, een nieuw Olympisch record. Melaine Walker studeerde in Austin aan de University of Texas.

image035.png
 
Veronica Campbell-Brown (1982-) won in de 200m haar vijfde medaille op drie Olympische Spelen. Nochtans liep het bijna mis tijdens de trials in eigen land, in de 100m eindigde ze slechts vierde en daardoor viel ze naast de Olympische boot. Gelukkig won ze de 200m en de daaraan verbonden selectie. Landgenote Kerron Stewart (1984-) eigende zich brons toe. Op de slotdag echter een domper op de feestvreugde, in de 4 x 100m werd Jamaica na een mislukte wissel uitgeschakeld. Campbell-Brown had negen broers en zussen en studeerde in de Verenigde Staten aan de University of Arkansas.

image037.png

Jamaica boven in de 100m bij de vrouwen. Shelly-Ann Fraser (1986-) won het nummer, maar zelfs de fotofinish vond geen verschil tussen de nummers twee en drie zodat Sherone Simpson (1984-) en Kerron Stewart (1984-) beiden zilver kregen.

Doping

Jaarlijks werden zo'n veertig gewichtheffers wegens dopinggebruik geschorst, vooral net voor Olympische Spelen. Ook dit keer was het niet anders.

image007_13.png

De Iraakse gewichtheffer Mohammed Jassim (1981-) werd na het Aziatisch kampioenschap op doping betrapt en mocht niet deelnemen aan de Spelen van Beijing.

image008_11.png

De Bulgaarse federatie gooide gewichtheffer Alan Tsagaev (1977-) uit de selectie voor Beijing, nadat hij positief testte op anabolica. Samen met hem werden nog acht Bulgaarse mannen en drie vrouwen geweerd: Ivaylo Filev (1987-), Demir Demirev (1984-), Mehmed Fikretov (1986-), Ivan Stoitsov (1979-), Ivan Markov (1988-), Georgi Markov (1988-), Velichko Cholakov (1982-), Milka Maneva (1985-), Donka Mincheva (1973-) en Gergana Kirilova (1972-).

Van het Griekse nationale team liepen elf gewichtheffers tegen de lamp.

image009_13.png

De Australische Belinda Van Tienen (1987-) werd na een twee jaar durend onderzoek twee jaar geschorst, omdat men Benzylpiperazine (BZP) in haar urine had gevonden. Ook zij mocht Beijing vergeten.

image802.jpg

Monika Devi (1983-) was door India geselecteerd voor de Spelen van Beijing, maar omdat ze even voordien positief had getest kreeg ze twee jaar schorsing aangesmeerd. 

image778.jpg

De Griek Ioannis Drymonakos (1984-) won in maart 2008 op het EK in Eindhoven de 200m vlinderslag met een nieuw Europees record. Even later raakte echter bekend dat hij voordien op training gepakt was voor een positieve controle op trenbolon waardoor hij zowel de titel als de besttijd verloor. Nadat hij zijn tweejarige schorsing had uitgezeten won hij op het EK van 2010 brons op de 200m vlinderslag, haalde hij twee bronzen medailles op het EK van Debrecen en nam hij in 2012 deel aan de Spelen van Londen.

image768.jpg

In juni 2008, zes weken voor aanvang van de Olympische Spelen in eigen land, werd de Chinese rugslagzwemmer Ouyang Kunpeng (1982-) een tweede maal betrapt op het gebruik van clenbuterol, wat hem een levenslange schorsing opleverde, In december 2010 werd die straf tot twee jaar herleid, maar Ouyang kwam niet meer uit in competitie. Coach Feng Shangbao kreeg levenslang aangesmeerd.

In juli 2008 bleek dat de Chinese worstelaar Luo Meng diuretica had geslikt, samen met coach Zhang Hua (1935-) moest hij levenslang aan de kant.

image011_13.png

De Amerikaanse Jessica Hardy (1987-), wereldrecordhoudster 50 en 100m schoolslag, testte net voor de Spelen positief op Clenbuterol en werd een jaar aan de kant geschoven waardoor ze Beijing misliep. Haar wraak was zoet, bij haar rentree op de US Open van 2009 verbeterde ze de wereldrecords 50 en 100m schoolslag en in het najaar van 2009 eiste de Amerikaanse de eindzege op in de wereldbeker.

image770.jpg

Floretschermer Andrea Baldini (1985-) kroonde zich in 2007 tot Italiaans kampioen, won in juli zijn tweede Europese titel en met de Italiaanse ploeg brons bij de landenteams. Drie maanden later eindigde hij als tweede op het WK in St-Petersburg. Aan de Spelen mocht hij echter niet deelnemen omdat dopingonderzoek het gebruik van furosemide uitwees, het diureticum wordt gebruikt om doping te maskeren.

image782.jpg image783.jpg image784.jpg image785.jpg

De Russische snelwandelaars en trainigsmaats Viktor Burayev (1982-), Sergey Morozov (1988-),  Aleksey Voyevodin (1970-) en Vladimir Kanaykin (1985-) werden in augustus 2008 samen geschorst nadat men in april van dat jaar EPO in hun bloed had gevonden.

Zes Russische atletes werden net voor aanvang van de Olympische Spelen van Beijing uit de selectie geweerd nadat ze tijdens een dopingcontrole geknoeid hadden met hun urinestalen.

image786.jpg

Yuliya Fomenko (1979-) was uitverkoren voor de 1500m. In juli 2008 vloog ze echter uit de selectie omdat ze niet haar eigen urinestaal had afgeleverd bij een controle. DNA onderzoek nadien bevestigde dit vermoeden. Ze kreeg hiervoor twee jaar en negen maanden schorsing en alle behaalde resultaten vanaf april 2007 werden geschrapt.

image787.jpg

Meervoudig Russisch kampioene Yelena Soboleva (1982-) won in 2008 het WK indoor op de 1500m, maar moest de titel na een positieve dopingcontrole inleverenen het wereldrecord dat ze toen vestigde werd van de lijsten geschrapt. In juli 2008 werd ze dan ook geschrapt uit de Russische selectie voor de Spelen van Beijing, ook zij had andermans urine afgeleverd bij de dopingcontrole. Ook zij kreeg twee jaar en negen maanden en ook haar resultaten vanaf april 2007 werden geschrapt.

image788.jpg

Tweevoudig wereldkampioene 1500m Tatjana Tomasjova (1975-) kon haar Olympisch zilver van 2004 niet verdedigen omdat ook zij een ander urinestaal dan het hare had ingeleverd. Uit de selectie geworpen, twee jaar en negen maanden geschorst en alle resulaten sedert april 2007 geschrapt.

image789.jpg

Gulfiya Khanafeyeva (1982-) brak in 2006 met een worp van 77m26 het wereldrecord hamerslingeren. Ook zij had in 2008 andermans urine afgeleverd en kreeg dezelfde straf als haar teamgenoten.

image772.jpg

Darya Pishchalnikova (1985-) had tijdens het WK van 2007 in het Japanse Osaka zilver gewonnen in het discuswerpen met een persoonlijk record van 65m78 en was dus medaillekandidaat voor de Spelen van Beijing. Maar in juli 2007 werd ze samen met nog zes andere vrouwelijke Russische atleten betrapt op het manipuleren van de dopingtests en moest ze thuis blijven. Ook de zilveren medaille van het WK 2007 moest ze inleveren. Vier jaar later was ze er opnieuw bij in Londen, maar toen bleek dat ze met behulp van oxandrolone zilver had behaald, werd ze levenslang geschorst en moest ze het kleinood inleveren.

image791.jpg

Hamerwerpster Tatyana Lysenko (1983-) was de zesde dader in het Russische kamp die niet naar Beijing mocht afreizen. Bij haar werden sporen van 6a-methylandrostendione gevonden, waarop ze dus uit de selectie vloog, twee jaar geschorst werd en al haar resultaten sedert mei 2007 verloor waaronder het wereldrecord van 78m61.

image797.jpg image798.jpg image799.jpg

De Roemeense 800m loopster Liliana Barbulescu (1982-) en haar collega’s op de 1500m Elena Antoci-Buhaianu (1975-) en Cristina Vasiloiu (1988-) werden uit het Olympisch team geweerd voor het gebruik van EPO en twee jaar geschorst.  

image013_12.png

Op de Spelen nam de Vietnamese Dô Thi Ngân Thur'o'ng (1989-) deel aan het artistieke turnen, maar ze werd tijdens een controle betrapt op het gebruik van Furosemide, waarop men haar huiswaarts stuurde.

image014_10.png

De Noord Koreaanse schutter Kim Jong Su (1977-) veroverde zilver in de 50m pistool en brons in de 10m luchtpistool, maar moest de kleinoden inleveren na een positieve plas op Propanolol. Deze betablocker dient normaal om hypertensie te behandelen, maar bij schutters is hij zeer geliefd om het beven tegen te gaan.

image016_9.png

Ook de Russische 3000m steeple loper Roman Usov (1978-) mocht zijn koffers pakken, nadat zijn plasje het gebruik van Carfedon releveerde.

image019_1.jpg

De Griekse Fani Chalkia (1979-) won op de Spelen van 2004 de 400m horden en was nu in Beijing opnieuw de grote favoriete op dat nummer. Een dopingtest wees echter uit dat ze methylftienolone had gebruikt. Prompt werd ze van de Spelen verbannen en kreeg ze wat later een schorsing van twee jaar.

image020_9.png

Lyudmyla Blonska (1977-) veroverde zilver in de zevenkamp, maar de Oekrainse verloor haar medaille toen bleek dat ze methyltestosteron had gebruikt. Vermits ze al voor de tweede keer betrapt werd kreeg ze levenslang.

image021_10.png

Haar landgenoot de gewichtheffer Ihor Razoronov (1970-) werd eveneens uitgesloten na een positieve Nandrolone test.

image028_11.png

De Poolse kanoër Adam Seroczynski (1974-) werd twee jaar geschorst toen bleek dat hij Clenbuterol had gebruikt. Daarmee was jij meteen ook de eerste kanovaarder die dat overkwam.

image032_6.png

De Griekse Athanasia Tsoumeleka (1982-) die meedeed aan de 20km snelwandelen bleek dat met behulp van CERA gedaan te hebben en gezen ze net voor de Spelen ook al een positief plasje afleverde betekende dat een levenslange schorsing. Ze hield echter de eer aan zichzelf en kondigde haar afscheid aan.

image771.jpg

De Russische snelwandelaar Igor Yerokhin(1985-) testte positief tijdens de Spelen in Beijing en kreeg daarvoor twee jaar schorsing. In 2013 werden abnormale bloedwaarden gevonden in zijn biologisch paspoort en toen kreeg hij levenslang.

image039.png
 
De Olympische Spelen waren niet eens gestart of er werd al een eerste dopinggeval genoteerd. Nog voor het vertrek naar Beijing testte de voor de 200m ingeschreven Griek Anastásios Goúsis (1979-) positief tijdens een dopingcontrole. De Griekse Atletiekbond hield hem dan maar thuis.

image041.png

Hetzelfde scenario bij Fani Chalkia (1979-), vier jaar voordien nog Olympisch kampioene 400m horden. Net voor de Spelen bleek dat ze tijdens een controle in Japan positief reageerde op de anabole steroïde Methyltrienolone, waarop de Griekse Bond haar huiswaarts stuurde. Ze kreeg twee jaar cel en haar coach Georgios Panagiotopoulos mocht drie jaar brommen voor de distributie van verboden middelen.

image045.png

De Spaanse María Isabel Moreno (1981-) was ingeschreven voor de Olympische wegrit. Bij aankomst in Beijing moest ze meteen een dopingtest ondergaan, waarna ze in paniek het land ontvluchtte. Nadien bleek dat zet positief op EPO had getest.

Paardensport in discrediet

En opnieuw waren de ruiters niet aan het feest.

image057.png

De Duitse ruiter Christian Ahlmann (1974-) werd uit de Spelen gesloten nadat zijn paard Cöster (1993-2016) positief testte op het verboden product Capsaicin. Na de Spelen stuurde het Duits Olympisch Comité Ahlmann de rekening van transport- en verblijfkosten en werd hij uit het Duitse A-kader geschrapt. Daar bovenop kreeg hij vier maanden schorsing, die later verdubbeld werden. Toen Ahlmann hiertegen in beroep ging werd de schorsing zelfs naar twee jaar verlengd.

image059.png

Ook de Braziliaan Bernardo Alves (1974-) smeerde het verdovend Capsaicin aan de poten van zijn paard Chupa Chup en werd daarvoor uitgesloten.

image061.png

Net als Denis Lynch (1976-), die met zijn paard Lantinus (1998-) de medaillekansen zag verloren gaan. De Ier hield vol dat hij niet wist dat het product verboden was.

Dermot Henihan, hoofd van de Ierse delegatie, weigerde nog een woord te wisselen met Lynch. Hij noemde het voorval "a bitter pill to swallow" en dreigde er zelfs mee om het volledige Ierse ruitersteam van de volgende Spelen terug te trekken. In een interview met de Irish Indepent beschuldigde Pat Hickey, de voorzitter van het Iers Olympisch Comité, Lynch ervan de Ierse paardensport “door de modder” te hebben gesleurd en meldde hij dat het voorval ernstige gevolgen zou hebben voor de Ierse paardenindustrie. Damien McDonald, hoofd van de Ierse paardensport, noemde het gebeuren een "nightmare". Hij vreesde zelfs dat de jumping van de Olympische Spelen zou verdwijnen en door vijf nieuwe sporten zou vervangen worden .

image063.png

Omdat ook Camiro (1957-) het paard van de Noor Tony Andre Hansen (1979-), positief reageerde op Capsaicin, moesten Morten Djupvik (1972-), Stein Endresen (1959-), en Geir Gulliksen (1963-) hun teambrons inleveren. Uiteraard mocht Hansen niet aan de individuele proef deelnemen en kreeg hij 4,5 maanden schorsing.

image023_9.png

De Braziliaan Rodrigo Pessoa (1972-) hadden zijn paarden Nonivamide gegeven en werd daarvoor uit de uitslag geschrapt.

image027_9.png

De Amerikaanse dressuurrijdster Courtney King (1979-) had haar paard dan weer Felbinac toegediend, waarop ook haar retour ticketje klaar lag.

IOC beschuldigd

image069.png

Onder aanvoering van de Engelse Sarah Lewis (1964 -), secretaris-generaal van de World Ski Federation, beschuldigde een groep waarnemers het IOC van ernstige schendingen van de dopingcontroles. Zo zouden er 300 dopingstalen ontbreken en zouden 140 resultaten verschoond zijn. Bovendien zouden 102 Nationale Olympische Comités hun verplichtingen tegenover het IOC niet zijn nagekomen, wat zonder gevolgen bleef.

Te jong?

image071.png

Geruchten wilden dat enkele Chinese turnsters te jong waren om aan de Spelen mee te doen. Een van hen was He Kexin (1992- of 1994 -), die twee gouden medailles won, maar het officiële onderzoek van het IOC vond daarvoor geen bewijzen.

Verkeerd gemept

image767.jpg

De Cubaan Ángel Matos (1976-) werd door de internationale taekwondobond levenslang geschorst nadat hij scheidsrechter Chakir Chelbat in het gezicht stampte. Die had hem in de kwartfinale tegen de Kazak Arman Chilmanov (1984-) gediskwalificeerd omdat de Cubaan bij de behandeling van een blessure de tijdslimiet overschreden had. Daarna viel hij ook nog een andere official aan.

Een beetje honger

image019.png

De Amerikaanse zwemmer Michael Phelps (1985-) was niet alleen een grote slokop als het op medailles aankwam, maar dagelijks had hij ook 12 000 calorieën nodig. Zijn dagelijks menu loog er dan ook niet om:

Ontbijt: drie gebakken eieren op sandwich met kaas, salade, tomaten, gebakken uien en mayonaise. Twee koppen koffie, een omelet van vijf eieren, een kom granen, drie toasts bestrooid met suiker en drie pannekoeken  met chocoladechips.

Lunch: Halve kilo verrijkte pasta. Twee grote sandwiches met ham en kaas met mayonaise. Een pak energiedrankjes van 1.000 calorieën.

Diner: Halve kilo pasta. Een volledige pizza. Nog meer energiedrankjes.

Gehandicapt? En dan?

image073.png

Na een ongeval met de moto moest het linkerbeen van de Zuid-Afrikaanse zwemster Natalie du Toit (1984-) geamputeerd worden tot net boven de knie. Het belette haar niet om tijdens de Paralympics van Athene vijf keer goud te halen en die stunt in Beijing te herhalen. Bovendien schreef ze geschiedenis door zich als eerste geamputeerde voor de heuse Olympische Spelen te plaatsen, alleen Olivér Halassy (1909-1936) had haar dat in 1928, 1932 en 1936 voorgedaan, maar dan bij de Hongaarse waterpoloploeg. Du Toit verdiende haar Olympische selectie dank zij haar vierde plaats in de 10km op het WK open water van 2008 in Sevilla. In diezelfde wedstrijd eindigde ze in Beijing uiteindelijk als zestiende.

image075.png

De Poolse tafeltennisspeelster Natalia Partyka (1989-) werd zonder rechter onderarm geboren. Nadat ze als 11-jarige deelnam aan de Paralympics van 2000 in Sydney, veroverde ze vier jaar later in Athene goud en met het Poolse ploeg ook nog eens zilver in het landenklassement. Na winst op het EK bij de kadetten schreef ze in voor de Paralympics maar ook voor de heuse Spelen van Beijing. In de finale tafeltennis van de Paralympics versloeg ze de Chinese Fan Lei (1965-) met 3-0, met het Poolse team won ze opnieuw zilver. Op de Spelen zelf verloor ze in de kwalificaties met 3-2 van Tie Ya Na (1979-) uit Hong Kong en Daniela Dodean (1988-) uit Roemenië, terwijl de tot Duitse genaturaliseerde Chinese Jiaduo Wu (1977-) haar met 3-1 versloeg. Na de Spelen ging ze Sport en Psychologie studeren.

Hier is uw medaille

image766.jpg

De voor Zweden uitkomende Armeniër Ara Abrahamian (1975-) verloor in het Grieks-Romeinse worstelen zijn halve finale in de categorie tot 84kg. Volgens hem door flagrante beoordelingsfouten van de scheidsrechter. Men moest hem tegenhouden, zoniet was hij de scheidsrechter te lijf gegaan. Nadien weigerde hij voor het brons te worstelen, maar men kreeg hem toch op de mat. Hij won dat brons, maar na de prijsuitreiking stapte hij van het podium en legde hij zijn medaille ostentatief neer in het midden van de mat. Samen met zijn coach kreeg hij twee jaar schorsing en een riante boete, de Zweedse bond mocht twee jaar geen internationale wedstrijden meer organiseren. Het arbitragehof maakte al die beslissingen enkele maanden later ongedaan.

Laatste goud

image077.png

In het honkbal klopte Zuid-Korea Cuba verrassend met 3-2, de winnaar van drie van de laatste vier Olympische tornooien. De Koreanen mogen zich voorlopig ook de laatste olympisch honkbalkampioen noemen, want net als het softbal stond honkbal voor het laatst op het Olympisch programma.

Drama

image081.png

Omdat hij het thuispubliek niet wilde teleurstellen, verscheen Liu Xiang (1983-) toch aan de start van de 110m horden om er zijn gouden medaille van vier jaar voordien te verdedigen. De maanden voordien had hij verstoppertje gespeeld, officieel om zich in alle kalmte op de Spelen voor te bereiden, maar de echte oorzaak kwam nu pas boven. Met een van de pijn verwrongen gezicht moest hij in de reeksen meteen na de start de strijd al staken. Zijn achillespeesblessure was niet geheeld en weg waren de Olympische dromen. Wenend legde zijn trainer uit wat er gebeurd was, maar ook de rest van China haalde de zakdoek boven. Enkele maanden later maakte die trainer bekend dat Xiang in de Verenigde Staten geopereerd werd. Uiteindelijk duurde het dertien maanden voor hij zich opnieuw in de arena kon vertonen. Een doodbrave kerel overigens, zonder de minste vedette allures. Vier jaar voordien nog had hij Allen Johnson (1971-) om een handtekening gevraagd. de Amerikaan die toen als tweede eindigde achter Xiang, was immers zijn groot idool.

Eerste medaille ooit

image083.png

Een eerste gouden medaille ooit voor Mongolië, judoka Tuvshinbayar Naidan (1984-) schreef geschiedenis in de klasse tot 100 kg.

image085.png

Ook een eerste medaille voor Tadzjikistan in het judo. Rasul Boqiev (1982-) won brons in de categorie < 73kg. De Zuid-Koreaanse wereldkampioen Wang Ki-Chun (1988-) had hem in de halve finale verslagen.

image087.png

Benjamin Kudjow Thomas Boukpeti (1981-) werd in Frankrijk uit een Franse moeder geboren en groeide ook op in dat land. Omdat papa Togolees was had hij echter de dubbele nationaliteit. Op 10-jarige leeftijd begon hij met kajak. Door de enorme concurrentie in Frankrijk vertegenwoordigde hij Togo op de Olympische Spelen van 2004 in Athene, waar hij de halve finale haalde in de K1. In Beijing was het echter bingo, het brons in de K1 was voor Togo de eerste Olympische medaille ooit. In een vreugde uitbarsting brak hij na de finish zijn peddel doormidden. Zijn oudere broer Olivier (1978-) mocht voor Frankrijk aantreden, maar kon zich niet kwalificeren. In 2005 studeerde Boukpeti af als bioloog aan l’Université Paul Sabatier in Toulouse en haalde hij nadien ook nog een management diploma aan de lokale Hogere Handelsschool. Sinds 2000 beoefende hij het slalom kanoën op professionele basis.

image392.jpg

Een allereerste Afghaans succes met de bronzen medaille van Rohullah Nikpai (1987-) bij de vlieggewichten in de taekwondo competitie. Wat zijn medaille zo mooi maakte was het feit dat hij in die strijd om het brons de Spaanse tweevoudig wereldkampioen Juan Antonio Ramos (1976-) versloeg. Vier jaar later herhaalde hij zijn stunt maar toen haalde hij de derde plaats bij de pluimgewichten.

Niet welkom

image092.jpg

Ondanks ze zich voor de Spelen had geplaatst aanvaardde het IOC haar inschrijving niet. De Griekse Ekaterina Thanou (1975-) had de organisatie vier jaar voordien in het diskrediet gebracht toen ze niet opdaagde voor een dopingcontrole. Vooral de manier waarop zat niet lekker bij het IOC, met haar toenmalige partner, de sprinter Konstantinos Kenteris (1973-) had ze een motorongeluk geveinsd. Beiden werden dan ook niet toegelaten op de Spelen van Athene, met bovenop een schorsing van twee jaar. Ze kwamen zelfs niet opdagen voor de disciplinaire commissie, reden waarom het IOC nu zijn veto stelde. Thanou legde zich daar echter niet zo maar bij neer. Ze noemde het IOC 'een totalitair regime' en stapte naar de Rechtbank, waar ze echter teruggefloten werd.

Zwemmen

Water Cube

image006.png

Het Beijing National Aquatics Center, beter gekend als de 'Water Cube', was door zijn architectuur een van de indrukwekkendste accommodaties. Het werd door de Australische PTW Architects ontworpen en de bouw ervan was in handen van de China State Construction Engineering Corporation, met de hulp van het Londense ingenieursbureau Arup. De buitenmuren waren op de Weaire-Phelan of schuimstructuur geïnspireerd. Na de Spelen werd het tot een subtropisch zwembad omgebouwd. Naast verschillende zwembaden vond men er nadien ook een sporthal, een ijspiste en een cinemazaal. Ondanks de hoge inkomprijzen noteerde men dagelijks 2.500 bezoekers.

Op de Spelen streden 1.026 zwemmers uit 162 verschillende landen voor de 34 te verdelen titels. Het IOC had het deelnemersveld in ieder nummer per land beperkt tot twee zwemmers en een estaffeteploeg. De Verenigde Staten waren de grote slokop, ze verzamelden twaalf gouden, negen zilveren en tien bronzen medailles. Liefst 25 wereldrecords sneuvelden en zo maar eventjes 65 Olympische besttijden.

Heibel over het feit dat de finales bij het langebaanzwemmen in de ochtend gezwomen werden. Het IOC was immers ingegaan op die vraag van de Amerikaanse televisiezender NBC, die heel wat geld had opgehoest om de finales op prime-time te kunnen uitzenden op de Amerikaanse televisie.

image229.jpg

In de finale van de 4 x 100m vrije slag bij de mannen tikte de Amerikaan Jason Lezak (1975-) ) na zijn hectometer aan na 46.06, de snelste tijd ooit over die afstand, maar geen wereldrecord omdat hij niet de startzwemmer was.

Speciaal zwempak

image004.png

Op de Spelen werd het fameuze zwempak van Speedo geïntroduceerd, het naadloze LZR Racer werd met speciale technieken gefabriceerd en garandeerde een optimaal doorklieven van het water. Na het WK van 2009 in Rome werd het pak verboden.

Succesvolste zwemmers

image019.png
 
De Amerikaanse zwemmer Michael Phelps (1985-) won acht keer goud, eentje meer dan landgenoot Mark Spitz (1950-) in 1972 op de Spelen van München. Met de medailles van vier jaar voordien in Athene bracht Phelps zijn totaal op veertien keer goud en tweemaal brons. The Baltimore Bullet imponeerde in elke discipline, niet alleen zwom hij in Beijing de tegenstand op een hoopje, hij lukte ook zes nieuwe wereldrecords. De Serviër Milorad Cavic (1984-) was de enige die in de finale 100m vlinderslag weerstand bood. Na het bestuderen van de fotofinish op 10.000ste van een seconde besloot de jury het goud toch aan Phelps te geven. De Amerikaan beschikte over lichaamseigenschappen die hem extreem geschikt maakten voor wedstrijdzwemmen: een armspan die 10cm groter was dan zijn lichaamslengte, 10cm meer afstand tussen ribben en heupen dan gemiddeld, amper 5 mmol/liter melkzuur in het bloed na een wedstrijd waar dit normaal tussen 10 en de 15 mmol/liter ligt, de mogelijkheid om zijn gewrichten te overstrekken, waardoor zijn benen 15° meer zwaai hebben dan bij een gemiddeld persoon. Nochtans was zijn jeugd niet rooskleurig, hij leed aan de bindweefselaandoening marfansyndroom en ook aan de hyperactiviteit stoornis ADHD. Privé kende hij eveneens de nodige perikelen, net na de Spelen van Athene werd hij zonder geldig rijbewijs dronken achter het stuur betrapt, wat hem achttien maanden cel opleverde en een verplichte deelname aan Mothers Against Drunken Driving. Ook werd hij van gebruik van het verboden groeihormoon Somatotropine verdacht, wat hij steeds ontkende.

image786.jpg

Maar de foto uit 'News of the World' van februari 2009, waarop was hij lurkend aan een waterpijp te zien was, kon hij niet ontkennen. Hij verontschuldigde zich hiervoor maar gaf het marihuanagebruik nooit toe. De Amerikaanse Zwembond schorste hem drie maand, in die periode kreeg hij ook geen financiële ondersteuning. Gelijktijdig ontbond hoofdsponsor Kelogg Company zijn contract. De twee andere sponsors Omega en Speedo aanvaardden zijn verontschuldigingen.

image005_1.png

De Australische Stephanie Rice (1988-) won drie keer goud met evenveel wereldrecords: 200 en 400m wisselslag en 4 x 200m vrije slag. Rice was twee jaar samen met Eamon Sullivan (1985-), de wereldrecordhouder 50m vrije slag, maar net voor de Spelen scheidde het koppel. In september 2010 lag ze zwaar onder vuur toen ze na de rugbywedstrijd tussen de Australische Wallabies en de Zuid-Afrikaanse Springboks "Suck on that faggots” twitterde. De opmerking werd als homofoob beschouwd en hoewel Rice ze meteen verwijderde en er zich voor verontschuldigde, verbrak sponsor Jaguar alle banden en eiste hij de geleende auto terug.

Goud ondanks ziekte

image079.png

De Nederlandse zwemmer Maarten van der Weijden (1981-) was de beste in de 10 km open water, die voor het eerst op het programma stond. In de laatste rechte lijn zwom hij de Engelsman David Davies (1985-) voorbij, terwijl de Duitser Thomas Lurz (1979-) als derde aantikte. Wat zijn zege zo bijzonder maakte was dat men bij de Nederlander in 2001 acute lymfatische leukemie had ontdekt. Zes maanden hospitalisatie met vier chemokuren en een stamcel transplantatie genazen hem van deze dodelijke ziekte. Uiteindelijk duurde het hele proces ruim twee jaar en na vier jaar werd hij genezen verklaard. Na de Spelen werd hij tot Nederlands Sportman van het jaar uitgeroepen en tijdens de uitreiking van die trofee kondigde Van der Weijden aan dat hij met competitie stopte.

"Nu ik heb getoond heb wat er na kanker allemaal mogelijk is, is de cirkel rond".

Verrassing van formaat

image089.png

Inge Dekker (1985-), Ranomi Kromowidjojo (1990-), Femke Heemskerk (1987-) en Marleen Veldhuis (1979-) bezorgden Nederland het goud in de 4 x 100m vrije slag. In de finale versloegen ze tot ieders verrassing de Verenigde Staten en Australië, die toch als topfavoriet gestart waren

Toepassing nieuwe test

Van de 4770 ingevroren dopingtests uit Beijing, werden er begin 2009 847 opnieuw onderzocht in de laboratoria van het IOC in Lausanne. Dank zij een nieuwe test die ook het opsporen van de moderne EPO-variant Cera toeliet, vlogen nog eens zeven atleten tegen de lamp, waaronder twee medaillewinnaars.

image065.png

Meest verbazend was Rashid Ramzi (1980-) uit Bahrein, die de 1.500m had gewonnen. De in Marokko geboren Ramzi moest zijn gouden medaille inleveren en werd twee jaar geschorst.

image029_10.png image030_7.png

De Italiaan Davide Rebellin (1971-), die zilver haalde, en de Duitser Stefan Schumacher (1981-) werden een jaar na de Olympische wegwedstrijd op het gebruik van het nieuwe middel CERA betrapt en twee jaar geschorst.

image031_7.png

De Kroatische lange afstandloopster Vanja Perišic (1985-) werd eveneens geklist bij een post-olympische controle van 948 bloedmonsters en testte positief op CERA.

image051.png image053.png

Na de Spelen bleek dat Wadsim Dsewjatouski (1977-) en Iwan Zichan (1976-), zilver en brons in het hamerslingeren, positief gereageerd hadden op Testosteron, waarvoor de Witrussen hun kleinood moesten inleveren. Voor beiden was het de tweede keer, wat een levenslange schorsing betekende.