Anekdotes Olympische Spelen

Rio de Janeiro 2016

os2016

De Olympische Spelen van 2016 werden aan Rio de Janeiro toegewezen. De Brazilianen kregen de voorkeur op Chicago, Tokio, Madrid, Bakoe, Doha en Praag. Een recordaantal van meer dan elfduizend atleten uit 207 verschillende landen werd ingeschreven met  een eerste deelname van Kosovo en Zuid Soedan. In totaal werd in 28 Olympische disciplines om 306 gouden medailles gestreden.

De Spelen zouden al bij al 4,58 miljard USD hebben gekost, 51% boven het oorspronkelijke budget, maar heel wat minder dan de 14,96 miljard die Londen moest ophoesten of de 21,89 miljard die de winterspelen in Sochi hadden gekost.

Nieuwe sporten

Golf en rugby werden opnieuw aan het programma toegevoegd, hiervoor moesten honkbal en softbal de plaats ruimen. In het zeilen verdween de Star-klasse voor mannen, een Skiff-klasse voor vrouwen kwamen ervoor in de plaats.

Logo

Het logo bestond uit 3 poppetjes in de kleuren van de Braziliaanse vlag die met elkaar verbonden waren als teken van samenzijn tijdens de Spelen.

Eigendomsrechten

Het IOC ging wel heel ver in het beschermen van de eigen publiciteitscontracten. Zo stipuleerde regel 40, die waakte over de rechten van de officiële sponsors, dat privésponsors van de deelnemers zich niet met het evenement mochten associëren via Twitter, Facebook, Instagram of wat dan ook. Een sponsor die zijn atleet via de sociale media succes wenste, mocht de termen Rio, Spelen, olympisch of zelfs maar goud of zilver niet gebruiken. Bij niet naleven van deze regels kon de atleet zelfs uitgesloten worden.

De macht van het IOC reikte trouwens heeh ver, als er een filmpje van een of andere speciale gebeurtenis op de Spelen op YouTube werd gepost verscheen even later de volgende boodschap:

"Deze video is niet langer beschikbaar vanwege een auteursrechtclaim van het International Olympic Committee"

Mondje toe

Een van de meest wraakroepende problemen was de waterverontreiniging in Guananbara Bay, waar meerdere competities zouden doorgaan. De roeiers, zwemmers en zeilers kregen de gouden raad om tijdens hun competities de mond gesloten te houden om het risico op ziekte door het verontreinigde water te beperken. In juni verscheen in de Amerikaanse krant The New York Times een foto van een in de baai dobberend opgeblazen lijk, maar er dreven ook kilo’s afval en menselijke uitwerpselen rond. Het jaar voordien was in die baai een kwart van de deelnemers van een surfwedstrijd ziek geworden, geveld door misselijkheid en diarree. Een en ander deed terugdenken aan de Spelen van 1904 in het Amerikaanse St Louis waar de waterpolocompetitie in een zwaar verontreinigde poel gespeeld werd, waardoor zeven spelers na de eerste speeldag in het ziekenhuis belandden met tyfus en er een paar weken later zelfs drie stierven door een besmetting met de E. Coli bacterie. Wetenschappelijk onderzoek nadien in Rio wees uit dat het aantal bacteriën en virussen in het water 30.000 keer hoger lag dan wat in Europa en Amerika als ‘alarmerend’ bestempeld werd. Het water was zo vuil dat het inslikken van drie theelepels water voldoende was om besmet te raken met een virus met maag-, luchtwegen- of het hartproblemen als gevolg.

Een van de eerste slachtoffers was zeilster Evi Van Acker (1985-). De Belgische medaillekandidate werd door ernstige maag-darmproblemen getroffen, die volgens trainer Wil Van Bladel (1960-) door het vuile water veroorzaakt waren.

Voor het eerst

Leila, Liina en Lily Luik (1985-) uit Estland hadden de eer om als eerste drieling aan Olympische Spelen deel te nemen. Bovendien bekampte het trio elkaar in de marathon.

Ook voor het eerst trad een Olympische vluchtelingenploeg aan. Uit 43 sporters werd er tien gekozen die allen het officiële statuut van vluchteling hadden, vijf atleten uit Zuid-Soedan, twee judoka's uit Congo, twee Syrische zwemmers en een marathonloper uit Ethiopië namen deel onder de vlag van het IOC. De Keniaanse Tegla Loroupe (1973-), vroeger wereldrecordhoudster op de marathon, fungeerde als delegatieleider.

Met winst tegen de Italiaanse Odette Giuffrida (1994-) in de finale van de halflichtgewichten bezorgde judoka Majlinda Kelmendi (1991-) Kosovo voor het eerst een gouden medaille. Vier jaar voordien in Londen kwam ze nog uit voor Albanië.

De Fiji eilanden wonnen bij de heren de rugbyfinale verrassend met 43-7 van Groot-Brittannië, meteen ook de eerste medaille voor dat land.

Als eerste in de Olympische geschiedenis sloeg de Britse golfer Justin Rose (1980-) een hole-in-one.

Door winst tegen de Duitse Angelique Kerber (1988-) in de tennisfinale van het enkelspel bezorgde Mónica Puig (1993-) Puerto Rico voor het eerst een gouden Olympische medaille.

Dilshod Nazarov (1982-) uit Tajilistan won het hamerslingeren en bezorgde zijn thuisland daarmee een allereerste medaille.

Niet alleen versloeg versloeg Joseph Schooling (1995-) in de 100m vlinderslag topfavoriet Michael Phelps (1985-), maar meteen bezorgde hij Singapore ook een eerste gouden medaille. Acht jaar voordien op de Spelen van Beijing had hij als jonge tiener nog een handtekening van zijn idool gevraagd en dat werd zelfs op foto vastgelegd.

Ook een eerste gouden medaille voor Vietnam, Hoàng Xuân Vinh (1974-) won het pistoolschieten 10m en haalde nadien met dat wapen ook zilver op 50m.

Fehaid Al-Deehani (1966-) uit Kuwait, die met Independent Olympic Athletes aantrad wegens een conflict van het IOC met het Olympisch comité van zijn land, was de beste in het dubbelloops geweer en bezorgde zijn land een eerste keer goud.

Forfaits

Ondanks ze geselecteerd waren besloten 64 sporters om niet naar Rio af te reizen. Veertien golfers, zeventien tenissers, vijf wielrenners, vijf atleten, twaalf basketters, een acrobatisch turner, een judoka, twee handballers, vier voetballers en twee trialtleten. De meesten omwille van blessures, maar in de golfsport beslisten de Amerikaan Jason Day (1987-) de Australiër Marc Leishman (1983-), de Fidji Vijay Singh (1963-) en de Noord-Ier Rory McIlroy (1989-) thuis te blijven omwille van het Zika virus. Hun voorbeeld werd in het tennis gevolgd door de Tsjech Tomas Berdych (1985-), de Montenegrijn Milos Raonic (1990-), de Roemeense Simona Halep (1991-) en de Tsjechische Karolina Pliskova (1992-). Ook de de Amerikaanse basketter Stephen Curry (1988-) en de Amerikaanse wielrenner Tejay Van Garderen (1988-) gaven omwille van die reden verstek. Misschien dat bij sommige anderen de blessure een welgekomen excuus was.

Gestorven

Heel wat deelnemers aan de Spelen van Londen stierven kort na die Olympiade.

Sergei Ovchinnikov (1969-2012), de bondscoach van de Russische vrouwenvolleybalploeg, pleegde op 29 augustus 2012 zelfmoord in een Croatische hotelkamer, dus amper drie weken na het einde van de Spelen.

Keitani Graham (1980-2012), een worstelaar Grieks-Romeinse stijl uit Micronesië, stierf enkele maanden na de Spelen aan een hartaanval.

De Zuidafrikaan Burry Stander (1987-2013), in Londen vijfde in het mountainbiken, werd tijdens een training in eigen land door een taxichauffeur doodgereden.

De Britse zeiler Andrew Simpson (1976-2013), die in 2008 goud won op de Spelen van Beijing en vier jaar later zilver in Londen, nam met een Zweeds team deel aan de beroemde zeilwedstrijd America’s Cup. Toen zijn catamaran in de Baai van San Francisco kapseisde zat Simpson onder water gekneld en kwam alle hulp te laat.

De Russische judoka Yelena Ivashchenko (1984-2013) was in Londen medaillekandidate bij de zwaargewichten, maar verloor haar gevecht in de kwartfinale. Een zware beenblessure dreigde een einde te maken aan haar carrière en door de daaropvolgende zware depressie pleegde de voormalige Europese kampioene zelfmoord. Ze sprong uit het raam van haar appartement op de vijftiende verdieping.

De Australiër Billy Ward (1993-2013) bokste in Londen bij de lichtvlieggewichten. Ook hij werd depressief en pleegde zelfmoord.

De Egyptenaar Abdelrahman El Trabily (1989-2013) eindigde in Londen in het Grieks-Romeins worstelen twaalfde bij de zwaargewichten. Hij werd in eigen land doodgeschoten toen hij deelnam aan een protestmars ten voordele van de afgezette president Mohamed Morsi (1951-)

Jakkrit Panichpatikum (1973-2013) trad op de Spelen van Atlanta, Athene, Beijing en Londen aan voor Thailand in het pistoolschieten, met de zevende plaats van Beijing als beste resultaat. Na de Spelen werd hij verslaafd aan drugs en men beschuldigde hem van moordpoging op zijn vrouw en schoonmoeder. Nadat hij vrijkwam op borg werd hij vanop een scooter doodgeschoten in zijn auto. Zijn schoonmoeder bekende later dat ze de moord georkestreerd had.

Gewichtheffer Christian López (1984-2013) vertegenwoordigde Guatemala bij de zwaargewichten op de Spelen van Beijing en Londen. Hij stierf aan de gevolgen van een zware longontsteking.

De Rus Besik Kudukhov (1986-2013) won in het worstelen vrije stijl brons in Beijing en zilver in Londen bij de pluimgewichten. Bovendien kroonde hij zich viermaal tot wereldkampioen. Op een snelweg in eigen land verloor hij de controle over het stuur en knalde hij tegen een vrachtwagen die uit de tegengestelde richting kwam. Kudukhov overleed ter plaatse.

Tijdens de openingsceremonie in Londen sprong de Britse stuntman Mark Sutton (1971-2013) verkleed als James Bond met een parachute uit een helikopter. Hij overleed op 14 augustus 2013 in de Zwitserse Alpen bij een ongeval met een wingsuit, waarbij men met een speciale overall door de lucht zweeft en op het laatste nippertje een parachute moet openen. Hij stortte te pletter aan 200km/uur.

De in Oekraïne geboren Elena Baltacha (1983-2014) verdedigde zowel in het enkel- als het dubbelspel de Britse tenniskleuren op de Spelen van Londen. Haar vader was in Rusland een professionele voetbalspeler, haar moeder deed aan vijfkamp. Op tweejarige leeftijd verhuisde ze naar Groot-Brittannië omdat haar vader een contract kreeg bij Ipswich Town. Eind 2013 huwde ze haar tenniscoach Nino Severino, maar enkele weken later werd bij haar een agressieve leverkanker vastgesteld, waaraan ze vijf maanden later overleed.

De Franse zwemster Camille Muffat (1989-2015) nam deel aan de Spelen van Beijing en Londen. Op die laatste won ze de 400 meter vrije slag, haalde ze zilver op de 200m vrije slag en brons met de estafetteploeg 4 x 200m vrije slag. Ze werd tot Franse Sportvrouw van het Jaar verkozen, maar overleed bij een helikoptercrash in Argentinië tijdens het filmen van de reality show ‘Dropped' van de Franse televisiezender TF1.

In die helikopter zat ook de Franse bokser Alexis Vastine (1986-2015), op de Spelen van Beijing winnaar van het brons bij de halfweltergewichten maar in Londen door twee onrechtvaardige beslissingen uitgeschakeld in de voorronde. Ook hij overleed bij die crash.

Nadat de Jamaïcaan Daundre Burnaby (1990-2015) in 2012 de Canadese nationaliteit aanvroeg, kroonde hij zich tot Canadees kampioen op de 400m vlak. Het leverde hem een selectie op voor de Spelen van Londen, maar daar geraakte hij niet door de reeksen. Hij verdronk tijdens een zwempartijtje in zee nabij het Caraïbische eiland St. Kitts, waar hij met de Canadese atleten op oefenkamp was.

De Amerikaanse zeiler Trevor Moore (1984-2015) eindigde op de Spelen van Londen vijftiende in de Skiff klasse. In juni 2015 ging hij voor de kust van Miami zeilen met een opblaasbootje. Het bootje werd door de kustwacht teruggevonden met alle bezittingen van Moore aan boord, maar van hem ontbrak elk spoor.

Yuliya Balykina (1984-2015) liep voor Wit-Rusland op de Spelen van Londen de 100m en de 4 x 100m, maar werd nadien op doping betrapt en twee jaar geschorst. Na afloop van die schorsing ging ze in de zomer van 2015 aan de slag als persoonlijke trainer, maar op 28 oktober verdween ze. Drie weken later vond men haar lijk in een bos kort bij Minsk. Haar ex-vriend werd in de cel gestopt op verdenking van moord.

De Franse triatleet Laurent Vidal (1984-2015) was in Londen één van de medaillefavorieten. Hij eindigde vijfde, een stuk beter dan de 36ste plaats vier jaar voordien in Beijing. In 2014 kreeg hij tijdens de zwemtraining een hartaanval, waarna hij in een kunstmatige coma werd gehouden. Meteen was zijn sportcarrière verleden tijd, maar het jaar nadien kreeg hij een nieuwe en fatale hartaanval. Hij was verloofd met de Nieuw-Zeelandse triatlete Andrea Hewitt (1982-), die in Londen zesde eindigde.

Arnold Peralta (1989-2015) startte zijn voetbalcarrière bij het Hondurese C.D.S. Vida, maar werd in 2013 door het Schotse Glasgow Rangers aangetrokken waarmee hij de Schotse titel won in derde klasse. Hij werd opgeroepen voor de Spelen van Londen waar Honduras zevende eindigde. In 2015 keerde hij terug naar zijn land om voor Olimpia te spelen. Vijf dagen nadat zijn nieuwe ploeg een cruciale wedstrijd verloor in de halve finale van het nationaal kampioenschap werd Peralta in een winkelscentrum van zijn geboortestad door onbekenden doodgeschoten.

Wereldrecords verpulverd

In de 10.000m bij de vrouwen zorgde Amaz Ayana (1991-) voor een fabelachtige stunt. De wedstrijd ging razendsnel van start maar halfweg spurtte de Ethiopische van iedereen weg, dubbelde en trippelde in een moordend tempo heel wat van haar concurrenten en verpulverde met een chrono van 29.17.45 het wereldrecord met veertien seconden.

De Poolse Anita Wlodarczyk (1985-) won het hamerslingeren met een worp van 82m29 en dat was 1m26 verder dan het eigen wereldrecord.

Historisch record gebroken

De Zuid-Afrikaan Wayde Van Niekerk (1992-) realiseerde iets wat onmogelijk leek, niet alleen won hij de 400m maar met 15/100ste verbeterde hij ook het zeventien jaar oude record van de Amerikaan Michael Johnson (1967-) en met die 43.03 was hij ei zo na de eerste die onder de 43 seconden dook.

Succesvolste atleet

Usain Bolt (1986-) won de 100, 200 en 4 x 100m en daarmee verhoogde de Jamaïcaan zijn totaal naar negen gouden medailles.

Succesvolste land

Met 46 stuks verzamelden de Verenigde Staten de meeste gouden medailles, maar ook hun totaal van 121 plakken was het grootste aantal van alle landen. Bovendien bereikten de Amerikanen als eersten een totaal van duizend gouden Olympische medailles.

Kom maar

Nadat het IOC de hete aardappel naar de sportfederaties had doorgeschoven gaven verschillende daarvan hun fiat voor de deelname van Russische sporters: Badminton (alle toegelaten), Boksen (alle) Boogschutters (alle), Handbal (alle), Judo (alle), Kano-Kajak (18 van de 23), Moderne Vijfkamp (3 van de 5), Roeien (6 van de 28) Ruiters (alle), Schermen (alle), Schieten (alle), Tafeltennis (alle), Tennis (alle), Triatlon (alle), Volleyball (alle), Wielrennen, (11 van de 17), Worstelen (16 van de 17) en Zeilen (7 van de 8).

De avond voor de officiële opening zette het IOC het licht op groen voor de deelname van 271 Russische sporters, 118 werd de toegang ontzegd omdat ze in het McLaren rapport werden vermeld.

Oudste Olympisch kampioen overleden

Op 21 mei 2016 overleed Sandor Tarics (1913-2016), de oudste nog levende olympische medaillewinnaar. Tarics veroverde met het Hongaarse waterpoloteam goud op de Spelen van 1936 in Berlijn. Hij stierf thuis in San Francisco, in 1948 had hij voor het communisme Hongarije ontvlucht.

Tijdens de Spelen zelf overleed João Havelange (1916-2016) op de gezegende leeftijd van 100 jaar. De Braziliaan was van 1974 tot 1998 voorzitter van het IOC, nam als zwemmer deel aan de Spelen van 1936 in Berlijn en vertegenwoordigde zijn land met de waterpoloploeg op de Spelen van 1952 in Helsinki.

Dubbele pech

Bij zijn sprong over het paard kwam de Franse gymnast Samir Aït Saïd (1990-) verkeerd neer met een verschrikkelijke open beenbreuk als gevolg. Maar of dat nog niet volstond liet het medisch team hem van de brancard vallen toen men hem in de ambulance wilde tillen.

Gewichtheffer Andranik Karapetyan (1995-) uit Armenië kroonde zich net voor de Spelen tot Europees kampioen in de categorie tot 77kg en werd dus als medaillekandidaat naar voor geschoven. Nadat hij 195 kg de lucht inkreeg ontwrichtte hij echter de linkerelleboog, een enorm pijnlijke blessure en meteen zag hij ook zijn podiumplaats verdwijnen.

Aan de rekstok verdedigde de Nederlandse turner Epke Zonderland (1986+) zijn Olympische titel van vier jaar voordien. Tijdens zijn gesmaakte en moeilijke oefening miste hij op het beslissende moment bij een van de salto's de baar, waardoor hij met een doodsmak tegen het canvas sloeg en daardoor alle hoop op een medaille moest laten varen.

Dramatisch

Gewichtheffer Sinphet Kruaithong (1995-) uit Thailand haalde brons in de categorie tot 56 kg en vierde dat uitbundig op het podium. Even later volgde echter de ontnuchtering, zijn 84-jarige grootmoeder, die net een interview aan een lokale TV-zender had gegeven was door het bekijken op TV van die mooie prestatie zo door emoties overmand dat ze een hartstilstand kreeg. Reanimatie kon niet meer baten en dat alles werd in Thailand live uitgezonden.

De taxi waarin de Duitse kanocoach Stefan Henze (1981-2016) zich in Rio verplaatste raakte betrokken bij een verkeersongeval. De Duitser werd zwaar gewond en overleed enkele dagen later aan zijn verwondingen. Voordat hij in 2013 de Duitse ploeg in handen kreeg werd Henze in 2003 en 2005 zelf wereldkampioen C2, kroonde hij zich tot Europees kampioen n haalde hij in 2004 zilver op de Spelen van Athene.

Geen bikini voor ons

Omdat de speelsters hun competitie in bikini afwerken mag het beachvolleybal bij de vrouwen op heel wat mannelijke aandacht rekenen. Niet zo bij de Egyptische ploeg echter, de meisjes speelden hun wedstrijden in een boerkini.

Proficiat, schol en naar huis

In het turnen aan de ringen plaatste Yuri Van Gelder (1983-) zich voor de finale die een week later betwist zou worden. De Nederlander ging dat duchtig vieren en landde de volgende morgen aangeschoten in het Olympisch dorp. De Nederlandse delegatie kon er niet om lachen en stuurde hem stante pede naar huis. Eens thuis spande Van Gelder een kortgeding in om de finale toch nog te mogen betwisten, maar de rechter gaf het Nederlands Olympisch Comité gelijk. Meteen circuleerden er heel wat 'leuke' foto's op internet.

Echt boos

De Iraanse gewichtheffer Behdad Salimikordasiabi (1989-) stond bij de superzwaargewichten na het trekken aan de leiding met een nieuw wereldrecord, maar liet bij zijn laatste poging drie nullen noteren bij het stoten. Onterecht volgens hem en samen met zijn coach en de meegereisde Iraanse suppoters zette hij de boel op stelten, ze kwamen hun verhaal doen aan de jurytafel en dat terwijl een andere gewichtheffer aan zijn poging begonnen was. De oproerpolitie zette hem de zaal uit en hij finishte tenslotte als eenentwintigste.

Onsportief

Het thuispubliek liet zich meerdere keren van zijn smalste kant zien, telkens een ploeg of tegenstrever van een lokale favoriet aan de beurt was werd die op een fluitconcert of boegeroep onthaald.

De Franse polstokspringer Renaud Lavillenie (1986-) heeft dat geweten, de Brazilianen floten hem niet alleen uit tijdens de wedstrijd maar ook toen hij zijn zilveren medaille in ontvangst nam.

Ook de Egyptische judoka Islam El Shihaby (1982-) liet zich van zijn kleinste kant zien, na de overwinning op Ippon in de finale bij de superzwaargewichten weigerde de Egyptenaar de uitgestoken hand van winnaar Or Sasson (1990-) uit Israël te drukken. Het leverde hem een oorvedovend fluitconcert op.

De internationale boksbond voor amateurs (AIBA) maakte na de Spelen bekend dat 36 officials die op de Olympiade actief waren geschorst werden:

“Er is besloten dat alle 36 juryleden en scheidsrechters aanwezig op de Olympische Spelen niet meer ingezet worden bij wedstrijden onder de vlag van de AIBA tot de afronding van het onderzoek. De uitslag van het onderzoek zal dan bepalen welke maatregelen er genomen zullen worden om nieuwe wantoestanden te vermijden.”

Verscheidene officials werden tijdens de Spelen al op non-actief gezet nadat meerdere scheidsrechterlijke beslissingen verdacht overkwamen.

Sportief

In de eerste halve finale van de 5000m bij de vrouwen haakten de Nieuw Zeelandse Nikki Hamblin (1988-) en de Amerikaanse Abbey d'Agostino (1992-) in elkaar en beiden knalden tegen de vlakte. De andere loopsters stormeden hen voorbij. De Nieuw Zeelandse stond als eerste recht, maar in plaats van verder te lopen hielp ze haar Amerikaanse rivale recht en moedigde ze haar aan om door te gaan tot het einde. Hamblin kon eigenlijk niet verder omdat ze bij de val haar voorste kruisbanden scheurde en nu moedigde d'Agostino haar aan om de meet te halen. Beiden kregen voor hun sportiviteit van het IOC nadien de uitzonderlijk uitgereikte 'Pierre de Coubertin' prijs.

De Zuidkoreaanse turnster Lee Eun-ju (1999-) vroeg haar rivale Hong Un-jong (1989-) mee op de foto nadat beiden hun oefening hadden afgerond. Een mooi gebaar met de oorlog tussen beide landen in het achterhoofd.

Positief door sex

De Canadese polsstokspringer Shawn Barber (1994-) werd net voor de Spelen betrapt op het gebruik van cocaïne, maar de de Canadese bond liet hem toch deelnemen aan de Olympiade omdat de wereldkampioen van 2015 de cocaïne in zijn lichaam kreeg nadat hij sex had met een gedrogeerde vrouw die hij gekust had. Hij eindigde tenslotte op de tiende plaats.

Belgische medailles

In de tweede week van de Olympiade besliste het IOC dat de Russische vrouwenploeg 4 x 100m ploeg het goud van 2008 moest inleveren omdat een van de loopsters bij het hertesten van de stalen op doping was betrapt en daardoor kreeg het Belgisch viertal Elodie Ouedraogo (1981-), Olivia Borlée (1986-), Hanna Mariën (1982-) en Kim Gevaert (1978-) in extremis toch nog goud. Het viertal kreeg enkele weken later het eremetaal overhandigd tijdens de Memorial Van Damme.

Op de openingsdag won een beresterke Greg Van Avermaet (1985-) goud in de de wegrit en daarmee leverde hij de eerste Belgische medaille.

Nafissatou Thiam (1994-) zorgde in de zevenkamp voor de grootste stunt en bezorgde België een tweede gouden medaille. Ze stak torenhoog boven de rest uit, vestigde met 6810 punten niet alleen een nieuw Belgisch record, maar stelde vijf dagen voor haar verjaardag in vijf van de zeven nummers haar persoonlijke records scherper.

De sportieve carriere van Pieter Timmers (1988-) kon niet mooier eindigen, de man uit Beringen haalde tot ieders en eigen verbazing zilver op de 100m vrije slag en verpulverde met een chrono van 47.80 zijn Belgisch record uit de halve finale met 34 hondersten. Een geluk voor Hans Vandeweghe, de reporter van de krant De Morgen, dat hij geen tiende beter deed, want die schreef enkele dagen voordien:

“Gaastra beweert dat Timmers 47.7 kan zwemmen. O ja? Als Timmers 47.7 zwemt, zwem ik van Rio naar huis.”

Nadat ze in de voorronde oud-Olympisch kampioen Groot-Brittannië al hadden geklopt, schakelden de Belgische mannen in de kwartfinales van het hockey India uit met 3-1 en in de halve finale moest Nederland er met dezelfde cijfers aan geloven. Het laatste medaillesucces van de Belgen was de bronzen medaille op de Spelen van 1920 in Antwerpen, 96 jaar later was het dus opnieuw prijs met zilver in de met 2-4 verloren finale tegen Argentinië.

Judoka Dirk Van Tichelt (1984-) won brons in de categorie tot 73kg, nadat hij een loodzwaar parcours had afgelegd. In de derde ronde versloeg hij de Koreaan Changrim An (1994-), de nummer een van de wereld. Enkel Shohei Ono (1992-) was te sterk, de Japanner klopte hem in de halve finale, maar werd nadien ook vlot Olympisch kampioen.

Wielrenster Jolien d'Hoore (1990-) veroverde de bronzen medaille in het omniumnummer op de baan.

Zwemmen

Record deelname

De Zweedse Thérèse Alshammar (1977-) kwailificeerde zich voor de zesde keer voor een Olympiade, meteen het record aantal deelnames. Op de Spelen van 2000 in Sydney won Alshammar zilver op de 50 en 100 vrije slag en brons met de estafetteploeg 4 x 100 wisselslag.

Doping

Omdat ze de voorbije maanden aan de verboden snoepjes hadden gezeten werden heel wat medaillekandidaten nog voor de Spelen uigesloten. De Russen Yuliya Yefimova (1992-) viervoudig wereldkampioene en in Londen brons op 200m schoolslag, Vladimir Morozov (1992-) drievoudig wereldkampioen korte baan 50 en 100m vrije slag en in 2012 brons op 4 x 100m vrije slag, Nikita Lobintsev (1988-) in 2008 zilver op 4 x 200m vrije slag en in 2012 brons op 4 x 100m vrije slag, Daria Ustinova (1998-), in 2013 wereldkampioene 100m rugslag bij de junioren, Mikhail Dovgalyuk (1995-) 4 x 200m vrije slag, Natalia Lovtsova (1988-), brons op het EK 4 x 50m vrije slag, Anastasia Krapivina, (1995-) zilver op het WK open water bij de junioren.

Maar plots bleek dat het IOC de zondaars toch toeliet, Yuliya Yefimova (1992-) heeft het geweten bij de voorstelling van de 100m schoolslag werd ze genadeloos uitgefloten. Hiervoor nam de Russische wraak, nadat ze haar halve finale gewonnen had stak ze ostentatief een vinger in de lucht om aan te geven dat zij de numero uno was. Ze plaatste zich voor de finale, maar tot opluchting van de hele zaal werd ze geklopt door Lilly King (1997-). De Amerikaanse gaf de Russische een koekje van eigen deeg en stak na de race haar wijsvinger op, waarmee ze aangaf dat zij de beste was. Ook in de 200m schoolslag was het goud niet weggelegd voor Yefimova, hier bleef de Japanse Rie Kaneto (1988-) haar voor.

En ook Sun Yang (1991-) kreeg er van langs. De Chinees won goud op 200m vrije slag, nadat hij voordien al zilver haalde op 400m vrije slag. Toen verweet de Australische winnaar Mack Horton (1996-) hem zijn dopingverleden, nu was het de beurt aan de Fransman Camille Lacourt (1985-), die in de finale vijfde eindigde

"Sun Yang, die pist paars. Dit doet mij kotsen."

Na afloop van die finale sloeg Sun Yang maar een belabberd figuur, toen hij zijn badmuts naar de supporters op de tribune wilde gooien vloog die muts achter hem in het water en moest hij ze uit het bad gaan vissen. De tweede keer lukte het wel.

Nog maar eens goud

Door de zege van de Amerikaanse mannen in de 4 x 100m vrije slag dikte Michael Phelps (1985-) zijn medaille oogst aan tot negentien gouden plakken. Als hoogtpunt won hij ook de 200m vlinderslag met 4/100ste voorsprong op de tien jaar jongere Japanner Masato Sakai (1995-), waarmee hij zijn totaal tot twintig gouden medailles aandikte. Aan het slot van die dag werd de 4 x 200m vrije slag door het Amerikaanse kwartet gewonnen en daarmee haalde Phelps voor de eenentwintigste keer goud. Maar nog was het niet gedaan, ook de 200m wisselslag ging naar Phelps en daarmee scoorde hij voor de tweeëntwintigste keer goud. Bovendien was hij de eerste zwemmer ooit die een nummer vier keer op rij won. Op de 100m vlinderslag haalde hij zilver achter Joseph Schooling (1995-) uit Singapore. Een propvol podium overigens want Phelps kreeg de zilveren medaille samen met de Hongaar László Cseh (1985-) en de Zuid Afrikaan Chad Le Clos (1992-) die exact dezelfde chrono zwommen. Op de slotdag won hij met de Amerikaanse ploeg de 4 x 100m wisselslag en dat bezorgde hem een achtentwintigste Olympische medaille waarvan drieëntwintig gouden.

Records aan lopende band

Toen men enkele jaren voordien de speciale badpakken verbood vreesden sommigen dat de daarmee gezwommen wereldrecords lang zouden standhouden. In Rio sneuvelden ze echter met de vleet.

Op de openingsdag meteen een prestatie van formaat. De Hongaarse Katinka Hosszú (1989-) won de 400m wisselslag in 4.26.36, een verpulvering van het wereldrecord met volle twee seconden. Nochtans was het al haar vierde Olympische deelname en had ze in die vorige edities niet veel potten gebroken. Haar meest opvallende resultaten tot dan toe waren de wereldtitels 400m wisselslag van 2009, 2013 en 2015 en die op de 200m wisselslag van 2013 en 2015. Nadien won ze ook de 100m rugslag en de 200m wisselslag en tikte ze als tweede aan in de 200m rugslag op amper 6/100sten van de Amerikaanse Maya DiRado (1993-).

Het Australische vrouwenkwartet Emma McKeon (1994-), Brittany Elmslie (1994-) en de zussen Bronte (1994-) en Cate Campbell (1992-) won de 4 x 100m vrije slag in 3:30.65, waarmee de meisjes 33 hondersten onder het eigen wereldrecord doken.

Op de tweede dag won de Brit Adam Peaty (1994-) de 100m schoolslag in 57.13, waarmee hij de Zuid-Afrikaanse titelverdediger Cameron van der Burgh (1988-) 1,5 seconde achter zich hield en het eigen wereldrecord met 37/100ste scherper stelde. Bovendien bezorgde hij zijn land na 28 jaar nog eens een gouden medaille in het zwemmen.

Met een chrono van 3.56.46 verpulverde de negentiejnarige Katie Ledecky (1997-) het eigen wereldrecord 400m vrije slag met 1.91 seconden. De Amerikaanse zwom bijna vijf seconden sneller dan de Britse Jazz Carlin (1990-). Met overwinningen op 200m vrije slag en 4 x 200m vrije slag met het estafettekwartet bracht ze haar totaal op drie gouden medailles. Als kers op de taart won ze ook nog haar favoriete nummer, de 800m vrije slag en verpulverde ze ook daar met 8.04.79 het eigen wereldrecord met bijna twee seconden. Met de estafetteploeg 4 x 100m vrije slag haalde ze ook nog eens zilver.

De Zweedse Sarah Sjostrom (1993-) versierde met een chrono van 55.48 het goud op de 100 meter vlinderslag, 16/100sten onder het eigen wereldrecord.

Op de slotdag verbeterde de Amerikaan Ryan Murphy (1995-) het wereldrecord van de 100m rugslag. Als startzwemmer in de 4 x 100m wisselslag tikte hij aan na 51"85, 8/100ste sneller dan landgenoot Aaron Peirsol (1983-) zeven jaar voordien. De dagen ervoor had Murphy ook al de 100 en 200m rugslag gewonnen.

Twee winnaars

In het koninginnennummer tikten twee zwemsters gelijktijdig aan voor het goud en dat gebeurde voor het eerst in de Olympische geschiedenis. Bovendien was hun chrono van 52.70 een nieuw Olympisch record en voor beiden ook een nieuwe nationale besttijd. De 20-jarige Simone Manuel (1996-) was meteen ook de eerste zwarte Amerikaanse die in het zwemmen goud veroverde, de 16-jarige Canadese Penelope Oleksiak (2000-) de jongste winnares ooit in het koninginnennummer.

16 jaar later

In de 50m vrije slag bij de mannen ging het goud naar Anthony Ervin (1981-), die met 35 jaar niet alleen de oudste winnaar uit de Olympische geschiedenis werd, maar tevens de titel hernieuwde die hij zestien jaar voordien moest delen met zijn landgenoot Garry Hall Jr. (1974-). Ervin had na het goud van Sydney nochtans een zwaar hindernissenparcours afgelegd. Eerst kwam hij positief in het nieuws toen hij zijn gouden medaille verkocht om geld in te zamelen voor de slachtoffers van de tsunami van 2004. Nadien liep het echter goed fout, hij stortte zich in het rockwereldje, werkte in een muziekwinkel en speelde gitaar in een bandje waar hij aan de drugs geraakte. Een diepe depressie was hiervan het gevolg, hij werd ontslagen bij de tattooshop waar hij werk had gevonden en probeerde met een overdosis pijnstillers zijn problemen te ontvluchten. Op het nippertje werd hij gered. In 2008 vroeg een vriend hem om zijn kinderen zwemles te geven en daardoor werd hij opnieuw verliefd op de watersport. Hij trainde opnieuw en kon zich voor de Spelen van 2012 plaatsen waar hij vijfde werd op 50m vrije slag en met het goud van Rio dus als absolute hoogtepunt.

Medaillewinnaar maar leugenaar

Ryan Lochte (1984-), die met de Amerikaanse ploeg goud won op de 4 x 200m vrije slag en daarmee zijn totaal op twaalf Olympische medailles bracht, mocht dan al een getalenteerd zwemmer zijn, maar van een leugentje meer of minder schrok hij niet terug. Samen met zijn teammaats Gunnar Bentz (1996-), Jack Conger (1994-) en Jimmy Feigen (1989-) diende hij een klacht in bij de Braziliaanse politie, het viertal zou in een tankstation overvallen zijn. De camerabeelden toonden echter aan dat de Amerikanen vernielingen hadden aangericht en het daardoor aan de stok kregen met de bewakers van het tankstation. Speedo, Ralph Lauren en Airwave LCC Matrasses trokken zich daarop terug als sponsor van Lochte.

Doping

Nog voor de Spelen van start gingen moest een record aantal deelnemers gedwongen afhaken wegens dopingperikelen. Onder hen heel wat medaillekandidaten. In maart barstte namelijk een immens dopingschandaal los, toen bleek dat massaal veel sporters meldonium hadden gebruikt. In de Britse Journal of Sportsmedicine maakte men gewag van 490 meldonium-gevallen op de Europese Spelen van 2015 in Baku, onder wie dertien medaillewinnaars. Meldonium wordt gebruikt voor het behandelen van hartkwalen, omdat het de doorbloeding bevordert heeft het ook een positieve invloed op het uithoudingsvermogen. Het is vooral verkrijgbaar in Oost-Europa en werd op 1 januari 2016 op de verboden lijst van het Wereldantidopingagentschap (WADA) geplaatst

8-3

De bom barstte pas echt toen de Russische tennisster Maria Sharapova (1987-) tijdens een inderhaast door haar bijeengeroepen persconferentie opbiechtte dat ze meldonium had gebruikt.

Maar ook de Georgische worstelaar Davit Modzmanashvili (1986-), de Russische wereldkampioene zwemmen Yuliya Efimova (1992-), de Russische wielrenner Edouard Vorganov (1982-), de Zweedse atlete Abeba Aregawi (1990-) en de Ethiopische marathonloper Endeshaw Negesse (1988-). Allen maakten kans op een Olympische selectie.

16-3

De Griekse atletiekcoach George Skafidas werd door het Britse antidopingagentschap levenslang geschorst. De sanctie volgde op de schorsing van de Britse sprintster Bernice Wilson (1984-) voor twee positieve testen op anabole steroïden. Wilson werd door Skafidas getraind, die haar de verboden producten had aangeraden.

De Russische atleten Olga Vovk (1993-), Nadezhda Kotlyarova (1989-), Gulshat Fazletdinova (1992-) en Andrei Minzhulin (1987-) en de Russische worstelaars Evgeny Saleev (1989-), zilver op het WK 2014, en Sergey Semyonov (1995-) werden betrapt op meldonium.

Zonder namen te noemen gaf de advocaat van heel wat Duitse worstelaars toe dat een van zijn cliënten betrapt was op het gebruik van Meldonium. Hij verklapte wel dat de zondaar lid was van Duits landskampioen Nendingen.

21-3

Het Italiaans dopingtribunaal sprak acht atleten vrij van doping, waaronder meerdere kanshebbers voor de Olympische Spelen. Verspringer Andrew Howe (1985-), vicewereldkampioen in 2007, de Europese marathonkampioenen van 2014 en 2010 Daniele Meucci (1985-) en Anna Incerti (1980-) en de hink-stap-springers Fabrizio Donato (1975-), bronzen medaille op de Spelen van Londen, en Daniele Greco (1989-), Europees indoorkampioen in 2013, marathonloper Ruggero Pertile (1974-), langeafstandloper Andrea Lalli (1987-) en hamerslingeraarster Silvia Salis (1985-). In december 2015 werden 26 Italiaanse atleten naar het dopingtribunaal doorverwezen, ze zouden controles ontweken of geweigerd hebben.

23-3

De Britse krant The Times meldde dat 23 Russische zwemmers positief tijdens dopingcontroles hadden getest. The Times focuste op de rol van Sergei Portugalov, die als medisch verantwoordelijke van de Russische atletiek naast atleten ook zwemmers van doping zou voorzien hebben. Een getuige vertelde aan The Times hoe de  'pillen en producten' voor het grijpen lagen bij een competitie in Moskou. Een andere bron onthulde hoe zwemmers en officials werden afgedreigd met represailles als zij het waagden om te getuigen.

"De roep om de Russische zwemmers uit Rio te weren neemt toe nu duidelijk is dat Portoegalov ook een dopingbeleid introduceerde in het nationale zwemteam," aldus The Times.

De naam van Portugalov was twee jaar eerder al gevallen toen Maria Savinova (1985-), op de Spelen van Londen goe voor goud en Liliya Shobukhova (1977-), drie keer winst in de marathon van Chicago, betrapt werden op het gebruik van verboden middelen en hem in een reportage van de Duitse TV-zender ARD als leverancier aanduidden van de steroïde oxandrolone.

Voorzitter Michail Mamiasjvili van de Russische worstelbond gaf toe dat tientallen Russische worstelaars op doping waren betrapt. Hij noemde de dopingzaak 'een epidemie die grenst aan een catastrofe' en verwachtte dat zijn team hierdoor niet naar de Spelen zou mogen, iets wat later inderdaad bevestigd werd.

24-3

Het Chinees antidopingagentschap bekende dat zes van haar zwemmers op het gebruik van verboden middelen waren betrapt. Het was een reactie op het bericht uit de Britse krant The Times dat positieve resultaten weggemoffeld waren. De zes waren medaillekandidaten voor Rio.

25-3

De Bulgaarse Gabriela Petrova (1992-), Europees vicekampioene hink-stap-springen indoor, testte positief op meldonium. Het WADA meldde dat het aantal positieve dopinggevallen op meldonium inmiddels tot 123 was opgelopen.

30-3

De Russische waterpolospeler Alexei Bugaychuk (1989-) testte positief op meldonium. De Russische minister van Sport Vitali Moutko (1958-) liet weten dat in Rusland voorlopig 27 atleten op meldonium waren betrapt.

31-3

De Braziliaanse sprintster Ana Claudia Lemos (1988-), Zuid-Amerikaans recordhoudster op de 200m, werd betrapt op het gebruik van de anabole steroïde Oxandrolon en ook haar B-staal was positief, waardoor de Braziliaanse hoop op een Olympische medaille in de 4 x 100m kon opgeborgen worden.

3-4

De Russische topturner Mykola Kuksenkov (1989-) werd op het gebruik van meldonium betrapt. Samen met het Russisch team won hij het jaar voordien op de Europese Spelen in Bakoe het ploegenklassement en was met Ukraïne op de Spelen van Londen vierde geëindigd in de individuele allroundcompetitie en de landencompetitie.

5-4

Vier Russische judoka’s werden op het gebruik van meldonium betrapt, Mikhail Pulyaev (1987-) zilver bij de U66 op de WK's van 2014 en 2015, Denis Yartsev (1990-), brons bij de U73 op de Europese Spelen van 2015, Natalia Kondratyeva (1986-), brons bij de U48 op de EK's van 2007 en 2008 en Yekaterina Valkova (1991-), in 2015 Russisch kampioen in de open categorie.

12-4

De Roemeense Mirela Lavric (1991-) liep op de Spelen van Londen de 800m en veroverde op het WK indoor van 2016 in het Amerikaanse Portland brons met de Roemeense estafetteploeg 4 x 400m. Na afloop yestte ook zij positief op meldonium.

22-4

De Russische atletiekfederatie schorste zes van haar op doping betrapte atleten. Olesya Syreva (1983-), die in 2011 al eens betrapt werd na de 1500m van het WK en na de 3.000m van het EK indoor, kreeg acht jaar aan haar broek. Discuswerpster Yulia Saripova (1986-) en loper Yuri Bishayev moesten vier jaar aan de kant. Twee jaar voor loopster Elvira Abdrakhmanova (1994-) en hoogspringer Vadim Vrublevsky. Bovendien werd ook een trainer geschorst.

17-5

De Russische gewichtheffer Aleksei Lovchev (1989-) kreeg van de Internationale Gewichtheffederatie (IWF) vier jaar schorsing aan zijn broek omdat hij betrapt werd op het gebruik van ipamorelin tijdens het WK van 2015 in Houston waar hij wereldkampioen werd bij de +105 kg. Hierdoor mocht hij niet naar Rio en werd ook zijn wereldtitel verbeurd verklaard

24-5

Bij het hertesten van de stalen uit 2008 in Beijing bleek dat liefst 31 Russische atleten betrapt werden op dopinggebruik. Een van hen was Yuliya Chermoshanskaya (1986-) die met de estafetteploeg goud haalde op de 4 x 100m. Goed nieuws voor de Belgen die in Peking tweede werden en daardoor acht jaar na datum toch nog goud kregen. Een andere Russische zondaar was Anna Chicherova (1982-), de olympisch kampioene hoogspringen van Londen veroverde in Beijing brons. Het dopingslagveld kon nog groter worden, want op 250 stalen van de Spelen in Londen werden eveneens nieuwe testen uitgevoerd, maar op de uitslag daarvan was het nog wachten geblazen omdat ook de B-stalen nog onderzocht moesten worden.

27-5

Amper drie dagen later raakte bekend dat bij het hertesten van 265 stalen van de Spelen van 2012 in Londen 23 nieuwe dopinggevallen werden ontdekt. Later zou bekend worden om wie het ging.

16-6

Bij een dopingcontrole buiten competitie werd de Braziliaanse zwemster Etiene Medeiros (1991-) betrapt op het gebruik van het sympathomimetyicum fenoterol, waarmee de medaillekandidate van de 50m rugslag de Spelen in eigen land mocht vergeten.

22-6

De internationale gewichtheffersfederatie schorste de bonden van Rusland, Kazachstan en Wit-Rusland een jaar wegens herhaalde inbreuken op de antidopingregels, waardoor de atleten van die landen niet naar de Olympiade mochten.

20-7

Tijdens een controle buiten competitie testte de Italiaanse zeilster Roberta Caputo positief op de anabole steroIde Clostebol Metabolita. Ze werd meteen uit de Italiaanse Olympische selectie gezet.

21-7

Het internationaal sporttribunaal TAS wees het beroep af dat 68 Russische atleten tegen hun voorlopige schorsing hadden aangespannen, waardoor de Russen niet naar de Spelen mochten. Nochtans werden ze nog nooit op doping betrapt, maar dank zij enkele landgenoten-zondaars kregen ze dus het zeel aan hun broek. O.a. tweevoudig olympisch kampioene polsstokspringen Elena Isinbayeva (1982-), olympisch kampioen hoogspringen Ivan Uchov (1986-) en wereldkampioen 110m horden Sergey Shubenkov (1990-) kondn daardoor hun olympische dromen opbergen.

Europees juniorenkampioene verspringen Darya Klishina (1991-) was eenzelfde lot beschoren waar kreeg clementie, ze mocht onder neutrale vlag aan de Spelen deelnemen omdat ze al jaren in de USA woonde en trainde.

Het IOC had eerder verklaard dat het de uitspraak van het TAS zou afwachten alvorens te beslissen of Russische sporters al dan niet welkom waren. Die eventuele uitsluiting was het gevolg zijn van het McLaren-rapport van het WADA, waarruit bleek dat Russische sporters tussen 2011 en 2015 op een door de staat gesteund dopingnetwerk konden rekenen. Het Russische ministerie van Sport zorgde voor de manipulatie van dopingtesten, met de actieve medewerking van de geheime dienst FSB en de dopinglaboratoria van Moskou en Sotsji.

22-7

Het IOC meldde dat bij het hertesten van een tweede reeks stalen uit 2008 en 2012 45 nieuwe dopinggevallen aan het licht waren gekomen, 30 atleten liepen in Peking tegen de lamp, waaronder 23 medaillewinnaars en 15 bleken positief in Londen. Bij een eerste reeks van hertesten waren al 53 sporters positief.

23-7

Een donderslag bij heldere hemel, het IOC legde de schorsing van het WADA, TAS en IAAF naast zich neer en liet de Russische sporters toch toe. Voorwaarde was wel dat ze in het verleden niet op doping waren betrapt. Maar slim als het was schoof het IOC de hete brij door naar de verschillende sportorganisaties die zelf mochten beslissen of de Russen al dan niet in hun sportdiscipline mochten aantreden. De Internationale Atletiekfederatie (IAAF) hield het been echter stijf en weigerde Russische deelnames.

24-7

Bij een controle buiten competitie werd vicewereldkampioen speerwerpen Ihab Abdelrahman (1989-) betrapt op het gebruik van testosteron, waardoor de Egyptenaar niet naar Brazilië mocht.

Ook de Indiase worstelaar Narsingh Yadav (1989-) testte positief op anabole steroïden. Hij won goud in het vrij worstelen -74kg op de Gemenebestspelen van 2010, nam deel aan de Spelen van Londen en was aangeduid voor Rio.

Inderjeet Singh (1988-) de Aziatische kampioen kogelstoten van 2015, testte positief op anabole steroïden bij een controle buiten competitie. Het was wachten op het B-staal maar als ook dat positief zou zijn mocht de Indiër de Spelen vergeten.

26-7

De Internationale Roeifederatie weigerde de deelname van drie Russische roeiers.

Even later besloot de Internationale Kanofederatie dat de Russen Yelena Aniushina (1993-) K2 500m, Natalia Podolskaia (1993-) deelneemster K1 200m in Londen, Alexander Dyachenko (1990-) olympisch goud K2 200m in 2012, Andrey Kraitor (1992-) twreevoudig wereldkampioen C1 200m en Alexey Korovashkov (1992-) vijfvoudig wereldkampioen C2 1000m en olympisch brons in 2012 niet welkom. Ze waren een deel van de 26 kanovaarders en kajakkers die in het McLaren-rapport bij naam genoemd werden, maar de anderen waren niet voor de Spelen geselecteerd. Als klap op de vuurpijl werden nog zeventien andere roeiers geweigerd, ze kwamen niet voor in het McLaren rapport maar hun dopingtesten werden enkel in een Russisch dopinglabo gecontroleerd. In het totaal werden dus 22 kanoërs geweigerd, wat maakte dat de Russen in Rio slechts één boot konden inzetten in plaats van vijf.

De Internationale Federatie van de moderne vijfkamp (UIPM) stelde zijn veto tegen de Olympische deelname van de Russen Maxim Krustov en drievoudig wereldkampioen Ilia Frolov (1984-) omdat ze in het McLaren-rapport vernoemd werden als gebruikers van anabole steroïden.

27-7

De internationale zeilfederatie weer de Rus Pavel Sozykin (1987-) van de Spelen omwille van onthullingen in het McLaren rapport.

28-7

Na het hertesten van de dopingstalen van 2012 werden opnieuw elf gewichtheffers betrapt. Onder hen vier Russen en vijf medaillewinnaars, de Russin Nataliya Zabolotnaya (1985-), in 2004 en 2012 zilver bij de zwaargewichten, de Wit-Russische Iryna Kulesha (1986-), in 2012 brons bij de zwaargewichten, de Armeense Hripsime Khurshudyan (1987-), in 2012 brons bij de super zwaargewichten, de Moldavische Cristina Iovu (1992-), in 2012 brons bij de pluimgewichten en de Rus Aleksandr Ivanov (1989-), in 2012 zilver bij de mid-zwaargewichten, die allen hun olympische medaille moesten inleveren. Eerder waren de Russische Tatiana Kashirina (1991-), in 2012 zilver bij de super zwaargewichten en Tatiana Romanova (1992-), in 2015 brons op het WK bij de zwaargewichten al uitgesloten wegens dopinggebruik.

29-7

De Italiaan Jamel Chatbi (1984-) werd geschorst omdat hij een derde dopingcontrole misliep waardoor hij een kruis mocht maken over de 3.000 meter steeple.

De Wit-Russische Aksana Miankova (1982-), in 2008 goud in het hamerslingeren, werd positief bevonden bij het hertesten van de stalen van Peking en Londen.

De Saoedi-Arabische Youssef Masrahi (1987-), Aziatisch recordhouder op de 400 meter, werd uitgesloten na een positieve dopingtest.

30-7

Het werd stilaan een soap. Nadat het IOC de problemen van al dan niet deelname doorschoof naar de verschillende sportfederaties, besliste het dat een driekoppige jury op 5 augustus, de dag voor de Spelen, defintief zou beslissen of bepaalde Russische sporters al dan niet uitgesloten werden.

3-8

Het Italiaans Olympich Comité maakte bekend dat Viktoria Orsi Toth (1990-), die op de Spelen zou aantreden in het beach volleyball, betrapt was op het gebruik van de anabole steroïde Clostebol.

Het TAS verwierp het beroep dat de Russische roeiers en gewichtheffers hadden ingespannen tegen hun schorsing, daardoor moesten ze dus definitief thuisblijven.

4-8

De dag voor de officiële openingsceremonie besliste de Internationale Zwemfederatie FINA dat 31 Russische zwemmers alsnog aan de Spelen mochten deelnemen. Ook Vladimir Morozov (1992-) en Nikita Lobintsev (1988-) die bij TAS beroep hadden aangetekend tegen hun uitsluiting.

5-8

De avond voor het begin van de Spelen maakte de Ierse Boksbond bekend dat een van hun boksers een positieve dopingtest had afgelegd. Hoewel zijn naam niet werd prijsgegeven vermoedde men dat het om Michael O’Reilly, die uitkwam in de middenklasse en medaillekandidaat was omdat hij op de Europese Spelen in Bakoe goud had gewonnen en brons op het WK in Doha.

Als klap op de vuurpijl maakte het IOC bekend dat twee sporters net voor de openingsceremonie een positieve test aflegden, het zou gaan om een Griekse zwemster en een Cypriotische gewichtheffer.

8-8

Nog voor hij aan zijn competitie kon beginnen lekte uit dat de Pollse gewichtheffer Tomasz Zielinski (1990-), de regerend Europees kampioen in de klasse tot 94 kilogram en medaillekandidaat op de Spelen, positief had getest op anabole steroïden.

9-8

Het lijstje van dopinggebruikers bleef maar aandikken, dit keer plaste Michael O’Reilly (1993-) bij een controle buiten competitie positief. De Ierse bokser die het jaar voordien bij de middengewichten goud won op de Europese spelen, werd stante pede naar huis gestuurd.

12-8

Nadat ze in de finale van de 100m vlinderslag vierde eindigde werd de Chinese zwemster Chen Xinyi (1998-) betrapt op het gebruik van het vochtafdrijvend middel hydrochlorothiazide, en mocht ze niet aantreden op de 50m vrije slag.

Nog voor de start aan de 3000m steeple mocht de Bulgaarse Silvia Danekova (1983-) haar valiezen pakken nadat ze positief testte op epo.

17-8

Enkele dagen na de medaille overhandiging moesten gewichtheffer Izzat Artykov (1993-) uit Kirgizië en kanoër Serghej Tarnovschi (1997-) uit Moldavië hun bronzen plak inleveren nadat ze betrapt waren op doping.

19-8

Het IOC diskwalificeerde drie Russische atleten die deelgenomen hadden aan de Spelen van 2008 in Beijing. Bij het hertesten van de stalen bleek dat Anastasia Kapachinskaya (1979-), die met de estaffetteploeg zilver haalde op de 4 x 400m positief testte op stanozolol en testosteron. Alexander Pogorelov (1980-) werd vierde in de tienkamp maar bleek dat eveneens met testosteron gedaan te hebben en Ivan Yushkov (1981-) eindigde tiende bij het kogelstoten en had stanozolol, oxandrolon en testosteron gebruikt.

21-8

Op de slotdag raakte bekend dat Gelegjamtsyn Ösökhbayar (1973-) uit Mongolië, die in de gewichtsklasse tot 56kg deelnam aan het gewichtheffen, positief testte op testosteron.

30-8

Een week na de Spelen maakte het IOC bekend dat opnieuw zes Olympiadeelnemers van 2008 bij het hertesten van de stalen positief waren op doping. Tatyana Firova (1982-), die met de Russische ploeg zilver haalde op de 4 x 400m, testte positief op meerdere producten, waaronder testosteron. In het gewichtheffen had de Russische Nadzda Evstyukhina (1988-), brons in -75 kg EPO genomen, de Russische Marina Shainova (1986-) zilver in -58kg, de Armeniër Tigran Martirosyan (1988-) brons in -69 kg en de Moldaviër Alexandru Dudoglo (1989-) werden op stanozolol betrapt en de Azerbeidzjaan Intigam Zairov (1985-) op turinabol. Allen werden uit de uitslag geschrapt en de medaillewinnaars moesten hun kleinood inleveren. Het hertesten van de urinemonsters van de Spelen in Beijing en Londen leverde al 98 nieuwe positieve gevallen op.

31-8

Opnieuw meldde het IOC dat twee deelnemers aan de Olympiade van 2008 verboden middelen hadden gebruikt. Dit keer liep de discuswerpster Yarelis Barrios (1983-) tegen de lamp, in Beijing had de Cubaanse zilver gewonnen en haar urine vertoonde sporen van een maskeringsmiddel. De andere zondaar was Samuel Adelebari Francis (1987-), die in Beijing voor Qatar tot in de halve finale van de 100m was geraakt.

12-9

Bij het hertesten van de urinestalen van 2008 en 2012 betrapte het IOC opnieuw vier Russische atleten op het gebruik van verboden middelen. Denis Alexeyev (1987-), die met de estafetteploeg in Beijing brons haalde op de 4 x 400m had turinabol gebruikt. Maar ook Mariya Abakumova (1986-) zilver in het speerwerpen, Inga Abitova (1982-), zesde op de 10.000m en wielrenster Yekaterina Gnidenko (1992-), achtste in het Keirinnummer, hadden aan de verboden snoepjes gezeten.

13-9

Amper een dag later bleek dat de gewichtheffer Anatolii Ciricu (1988-) uit Moldavië zijn bronzen medaille van Londen mocht inleveren en dat bracht het aantal nieuwe dopinggevallen uit Londen op 47 stuks. Ciricu was overigens niet aan zijn proefstuk toe, in 2007 werd hij al eens voor twee jaar geschorst en ook in 2015 plaste hij positief. Dat leverde hem acht jaar schorsing op. De Kazach Ilya Ilyin (1988-) en de Rus Alexandr Ivanov (1989-) die in Londen voor Ciricu eindigden in de categorie tot 90kg werden in juni en juli al betrapt.

5-10

De Russische hoogspringster Anna Chicherova (1982-) moest haar bronzen medaille van 2008 inleveren omdat bij het hertesten bleek dat ze turinabol had gebruikt. Vier jaar later won ze in Londen goud maar die medaille mocht ze voorlopig behouden.

Ook gewichtheffer Norik Vardanyan (1987-) werd op het gebruik van turinabol tijdens de Spelen van 2012. Vardanyan eindigde op de elfde plaats in de categorie tot 94 kg, maar kwam toen nog uit voor Armenië, nadien week hij uit naar de Verenigde Staten. In 2009 was hij al eens een half jaar geschorst voor het gebruik van cannabis.

11-10

Het IOC maakte bekend dat de Russin Tatyana Lysenko (1983-) de gouden medaille die ze in 2012 op de Olympiade van Londen in het hamerslingeren veroverde moest inleveren omdat een nieuwe dopingtest uitwees dat ze turinabol gebruikt had.

12-10

Het IOC maakte bekend dat Gabriel Sincraian (1988-), in Rio goed voor brons in de categorie tot 85kg, betrapt was op het gebruik van testosteron. De de Roemeense gewichtheffer moest zijn medaille meteen inleveren en was pas van het jaar voordien terug actief na een schorsing van twee jaar voor een positieve plas op stanozolol.

18-10

De lijst met betrapte atleten dikte maar aan, het IOC meldde dat de Russische gewichtheffer Apti Aukhadov (1992-) de zilveren medaille die hij in 2012 op de Spelen van Londen veroverde in de categorie tot 85 kg moest inleveren nadat het hertesten van zijn urinestaal aantoonde dat turinabol en drostanolone had gebruikt.

26-10

Het IOC maakte opnieuw zes namen bekend van atleten die hun medailles van de Spelen van 2008 moesten inleveren: de Oezbeekse worstelaar Soslan Tigiev (1983-), winnaar van het zilver, de Kazachse worstelaar Taimuraz Tigiyev (1982-), eveneens zilver, de Russische steepleloopster Jekaterina Volkova (1978-) die brons won, de gewichtheffers Olha Korobka (1985-) uit Oekraïne die met Nastassia Novikava (1981-) en Andrei Rybakou (1982-) uit Wit-Rusland die alle drie brons haalden.

Ook de Cubaanse verspringer Wilfredo Martinez (1985-) werd als vijfde uit de uitslag van Beijing geschrapt. De Spaanse hordeloopster Josephine Onyia (1986-) en de Azeirbeidzjaanse gewichtheffer Sardar Hasanov (1985-) ondergingen hetzelfde lot.

27-10

Hoe meer nieuwe testen op bewaarde stalen van de Spelen van 2008 en 2012 werden uitgevoerd, hoe meer atleten er tegen de lamp vlogen. Het IOC meldde dat vier medaillewinnaressen in het gewichtheffen van de Spelen in Londen hun kleinoden moesten inleveren. De Kazachse Zulfiya Chinshanlo (1993-) won in Londen goud in de klasse tot 53kg, maar nu bleek dat ze daarvoor oxandrolone en stanozolol nodig had. In de klasse tot 63kg testte haar landgenote Maiya Maneza (1985-) positief op stanozolol en moest daarom haar gouden medaille inleveren. In de klasse tot 75kg liep een derde Kazachse tegen de dopinglamp, winnares Svetlana Podobedova (1986-) werd eveneens op stanozolol betrapt.

De Wit-Russische Maryna Shkermankova (1990-) pakte brons in de klasse tot 69kg, maar deed dat met behulp van turinabol en stanozolol. In dezelfde gewichtsklasse werd haar landgenote Dzina Sazanavets (1990-) die vierde eindigde betrapt op drostanolone en stanozolol.

Ook bij de mannen was er in het gewichtheffen een positieve test. In de klasse tot 105kg werd Yauheni Zharnasek (1987-) betrapt op het gebruik van turinabol, oxandrolone en stanozolol. Ondanks die drie verboden middelen eindigde de Wit-Rus ‘slechts’ negende.

Nadat zijn vijfde plaats in het hamerslingeren testte de Rus Kirill Ikonnikov (1984-) positief op turinabol en ook landgenoot Dmitry Starodubtsev (1986-) werd in het polssstolspringen betrapt op het gebruik van datzelfde produv-ct.

28-10

In een 55 bladzijden tellende rapport publiceerde het Wereldantidopingsagentschap WADA op zijn website een weinig rooskleurige beoordeling over de dopingcontroles in Rio de Janeiro. Een bloemlezing van de opmerkingen: atleten die een dopingtest moesten ondergaan werden gewoonweg niet gevonden, sommige dagen kon 50% van de geplande tests niet uitgevoerd worden, door fouten in de gegevensverwerking konden meer dan honderd afgenomen stalen niet aan atleten worden toegewezen, sommige stalen werden pas twee weken na de Spelen teruggevonden, bij 'hoge risicosporten' zoals gewichtheffen werden geen of weinig bloedtesten afgenomen, in het voetbal werd geen enkele speler buiten competitie getest, twee dagen na de start van de Spelen hadden slechts 4.795 van de elfduizend deelnemers hun whereabouts ingevuld, de helft van de Engels onkundige chaperons die de atleten naar de controles moesten begeleiden kwam niet opdagen door een gebrek aan opleiding en het slechte vervoer.

16-11

Dit keer meldde het Kazachse Olympische Comité dat drie van zijn medaillewinnaars op de Spelen van Beijing positief bleken bij het hertesten van de stalen. De gewichthefsters Irina Nekrassova (1988-), zilver in de categorie tot 63kg en Mariya Grabovestkaya (1987-) brons in de categorie tot 75kg en de Grieks-Romeins worstelaar Aset Mambetov (1982-) brons in de categorie tot 96 kg moesten hun medaille meteen inleveren. Maar ook drie niet-medaillewinnaars werden betrapt.

17-11

Amper een dag later meldde het IOC dat het opnieuw dertien deelnemers uit de uitslag van Beijing schrapte, waaronder zeven medaillewinnaars. De Russische gewichtheffers Khadzhimurat Akkayev (1985-), brons in de categorie tot 94kg en Dimiitri Lapikov (1982-) brons in de categorie tot 105kg, de Oekraïnse gewichthefster Natalya Davydova (1985-), brons in de categorie tot 69kg, de Russische worstelaar Khasan Baroev (1982-), zilver in de categorie tot 120kg, de Azerbeidzjaanse worstelaar Vitaly Rahimov (1984-, zilver in de categorie tot 64kg, de Oekraïner Denis Yurchenk (1978-), brons in het polsstokspringen en de Griekse Chrysopiyi Devetzi (1976-) brons in het hink-stap-springen. Daarnaast werden ook Kazachse gewichtheffer Vladimir Sedov (1988-), de Azerbeidzjaanse gewichtheffer Nizami Pashayev (1981-),de Wit-Russische gewichthefster Iryna Kulesha (1986-), de Russische hoogspringster Elena Slesarenko (1982-), de Oekraïnse hoogspringster Vita Palamar (1977-) en de Kazachse gewichthefster Maya Maneza (1985-) positief.

24-11

Het lijstje van dopingzondaars bleef maar aangroeien, het IOC schrapte nogmaals zeven namen uit de uitslagen van 2008 en 2012. De Kazachse gewichtheffer Ilya Ilyin (1988-) moest zijn twee gouden medailles inleveren die hij in de categorie tot 94kg gewonnen had. Bij een nieuwe analyse van zijn staal van 2008 werd stanozolol gevonden en in dat van 2012 stanozolol en turinabol. De Kazachse gewichtheffers veroverden op de Spelen van Beijing en Londen vijf keer goud, die medailles waren ze na het hertesten allemaal kwijt.
Vijf Wit-Russen liepen tegen de lamp. Aksana Miankova (1982-), in 2008 olympisch kampioene hamerslingeren en zevende in 2012, werd eveneens twee keer op anabole steroïden betrapt. Verder nog Natalia Mikhnevich (1982-), in 2008 zilver in het kogelstoten, Pavel Lyzhyn (1981-), in 2008 vierde in het hamerslingeren, Sviatlana Usovich (1980-), in 2008 23e op de 800 meter en Nastassia Mironchyk-Ivanova (1989-), in 2012 zevende in het verspringen. De Azerbeidzjaanse gewichthefster Boyanka Kostova (1993-), in 2012 vijfde in de categorie tot 58kg liep eveneens tegen de dopinglamp.

8-12

De Roemeense gewichtheffer Gabriel Sincraian (1988-), in Rio brons in de categorie tot 85kg en de Russische bokser Misha Aloian (1988-), zilver in de categorie tot 52kg, moesten hun medailles inleveren na een positieve dopingtest op respektievelijk testosteron en tuamine.

9-12

De Chinese zwemster Chen Xinyi (1998-) eindigde in Rio vierde op de 100m vlinderslag, maar werd nadien betrapt op het gebruik van hydrochlorothiazide, waardoor ze uit de uitslag werd geschrapt en twee jaar schorsing kreeg.

23-1-2017

Het IOC maakte opnieuw de namen van twee atleten bekend die bij het hertesten van de stalen van 2008 betrapt werden. Eén van de twee is Nesta Carter (1985-), een Jamaicaanse sprinter die deel uitmaakte van het estafetteteam 4 x 100m dat goud pakte. Hij testte positief op methylhexaneamine, maar door die positieve test verloor het hele Jamaicaanse team zijn gouden medaille met inbegrip van Usain Bolt (1986-).

De tweede dader was de Russische Tatiana Lebedeva (1976-) die zowel in het verspringen als in het hink-stap-springen zilver won. Zij werd betrapt op het gebruik van het anabolicum turinabol.

1-2-2017

Bij het hertesten van urinestalen van de Olympiade van 2012 in Londen vloog de Russische atlete Antonina Krivoshapka (1987-) tegen de lamp, waardoor het Russische kwartet de zilveren medaille op de 4 x 400 moest inleveren. Krivoshapka had turinabol gebruikt en werd ook haar zesde plaats in de finale van de 400m werd geschrapt.

Ook de Russische discuswerpster Vera Ganeeva (1988-) en de Turkse bokser Adem Kilicci (1986-) testten positief op turinabol en verdwenen daardoor van de Olympischa tabellen.

10-2-2017

Opnieuw moest een Russische haar Olympische medaille inleveren, dit keer was het de beurt aan Mariya Savinova-Farnosova (1985-) die op de Spelen van Londen de 800m had gewonnen. Maar ook de wereldtitel uit 2011 mocht ze door haar dopingperikelen vergeten.

1-3-2017

Blijkbaar was doping in alle sporten terug te vinden. Bij het hertesten van de stalen moet dit keer de moderne vijfkampster Viktoriya Tereshchuk (1982-) de bronzen medaille inleveren, die zij op de Spelen van 2008 in Beijing gewonnen had. Blijkbaar had ze de anabole steroïde Turinabol had gebruikt.

28-3-2017

De Internationale Atletiekfederatie maakte bekend dat de Turkse Gamze Bulut (1992-) de gouden medaille die ze in Londen won op de 1.500 meter moest inleveren, omdat er in haar biologisch paspoort verdachte schommelingen werden gevonden. Bulut won in eerste instantie zilver na haar landgenote Asli Cakir Alptekin (1985-), maar die werd acht jaar geschorst nadat ze op bloeddoping was betrapt. Ook de nummers 7 en 9 van die beruchte 1.500m werden inmiddels geschorst, de Russinnen Ekaterina Kostetskaya (1986-) en Natallia Kareiva (1985-) gebruikten verboden middelen.

De resultaten tussen augustus 2007 en augustus 2009 van de Turkse Elvan Abeylegesse (1982-) werden na een heranalyse van haar staal op het WK geannuleerd, waardoor ze de zilveren medailles op de 5.000 en 10.000 m op de Spelen van Peking moest inleveren.

29-3-2017

Het IOC schrapte opnieuw vier Russische atleten uit de uitslag van de Spelen van 2012 in Londen. Zowel hamerslingeraarsters Mariya Bespalova (1986-) en Gulfiya Khanafeeva (1982-) als hink-stap-springester Victoria Valyukevich (1982-) en gewichtheffer Khazhimurat Akkaev (1985-) testten positief op turinabol. Geen van de vier had in Londen potten gebroken, Akkaev had het jaar voor de Spelen wel goud gewonnen op het EK en WK en in 2008 haalde hij brons in Beijing. Die medaille moest hij in 2016 al inleveren na het hertesten van de stalen uit 2008.

2-4-2017

Een donderslag bij heldere hemel, het IOC zou de resultaten van de hertests van stalen van Jamaicaanse atleten van de Spelen in Beijing geheim hebben gehouden en afgesloten zonder gevolg. Dat bracht de Duitse TV-zender ARD in een reportage aan het licht. De attleten zouden betrapt zijn op clenbuterol, maar het IOC reageerde dat het in overleg met het WADA de dossiers gesloten had omdat er slechts hele kleine hoeveelheden clenbuterol werden aangetroffen.

4-4-2017

Dit keer moesten drie olympische medaillewinnaars hun kleinood inleveren van het IOC. De worstelaars Artur Taymazov (1979-) uit Oezbekistan, in Beijing goud in de categorie tot 120 kilo en Vasyl Fedoryshyn (1981) in Beijing zilver in de categorie tot 60 kilo en de Russische gewichthefster Svetlana Tsarukayeva (1987-), in Londen zilver in de categorie tot 63 kilo werden betrapt op het gebruik van turinabol. Bij Taymazov vond men ook nog eens stanozolol bij het hertesten van de stalen.